Απόψεις

Αριστερός αλά καρτ, ψηφαλάκιας 24/7

γράφει ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

Δεν πιστεύω ότι μπορεί κάποιος από εμάς να καταλάβει τι ακριβώς νιώθουν τα άτομα τα οποία αφορά το νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου, εκτός αν ο ίδιος είναι ένα από αυτά τα άτομα ή, ίσως, αν έχει κάποιο στο στενό οικογενειακό του κύκλο. Αυτό που μπορώ να φανταστώ είναι ότι πιθανότατα αισθάνονται όπως όταν ακούς κάποιους να συζητούν για εσένα ακριβώς μπροστά σου χωρίς να έχουν καταλάβει ότι ακούς. Πολύ άβολα, σχεδόν σαν να ντρέπεσαι που υπάρχεις και αυτό σε μία δημοκρατία είναι κάτι πολύ άδικο για οποιονδήποτε άνθρωπο και οποιαδήποτε κοινωνική ομάδα.

Η αλήθεια είναι ότι με τους συγκεκριμένους ανθρώπους δεν είχε ποτέ ασχοληθεί η ελληνική κοινωνία. Δεν εννοώ ότι δεν τους παρείχε τις ίδιες ανέσεις και τα ίδια δικαιώματα που παρέχονται σε όλους, εννοώ κυριολεκτικά ότι ποτέ δεν είχε ασχοληθεί μαζί τους. Μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα δεν είχαν γίνει ποτέ αντικείμενο συζήτησης από πολιτικούς, ΜΜΕ, ακόμα και από τις παρέες. Το πιο κοντινό που υπήρξε σε διάλογο ήταν το «καλά, είδες αυτή την ταινία που πάει και αλλάζει φύλο ο ηθοποιός που έπαιζε πέρυσι τον Χόκινγκ;» και αυτό ήταν όλο.

Εννοείται φυσικά πως μέσα σε μία εβδομάδα όλοι αποκτήσαμε εμπεριστατωμένη άποψη στην οποία θα επιμείνουμε μέχρι θανάτου. Χωρίς να έχουμε συζητήσει ποτέ με κάποιο από τα άτομα που αφορά το νομοσχέδιο, χωρίς να γνωρίζουμε οποιαδήποτε επιστημονικά δεδομένα, χωρίς να γνωρίζουμε το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, όπως συνηθίζουμε στη χώρα μας γίναμε αυτόματα όλοι πιο ειδικοί από τους επιστήμονες. Μόνο που αυτή τη φορά δεν φταίει για αυτό ούτε ο μέσος Ελληνάρας, ούτε η αρπακολατζίδικη νοοτροπία του. Αυτή τη φορά φταίει ξεκάθαρα οΑλέξης Τσίρπας και οι ντεμέκ αριστεροί σύμβουλοί του.

Φέρνοντας με το στανιό το θέμα για ψήφιση μέσα σε μία εβδομάδα, ανάγκασε τους πάντες να πάρουν θετική ή αρνητική θέση όχι μόνο για το νομοσχέδιο, αλλά και για την αλλαγή ταυτότητας φύλου γενικότερα. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να αποσιωπήσει όποιον δεν ουρλιάζει εμμονικά την άποψή του. Αν κάποιος έχει αμφιβολίες για τον νόμο, το πόσο προχειρογραμμένος είναι και το αλαλούμ που δημιουργεί στην εφαρμογή άλλων νόμων, τότε για τους μεν αριστερούς βαφτίζεται αναχρονιστικός φασίστας, για τους δε δεξιούς ψευδοφιλελεύθεριστής αριστεριστής άθεος χωρίς αρχές και αξίες.

Αν, για παράδειγμα, υπήρχε λίγος χρόνος παραπάνω, τότε ίσως να μην υπήρχαν τέτοιου είδους αντιδράσεις από την εκκλησία. Δείτε το θέμα του Αγίου Όρους: Όντως, δεν μπορούμε να αναγκάσουμε ένα άλλο κράτος να παρακάμψει τους δικούς του νόμους για να αποδεχτεί τους δικούς μας και να δέχεται να εισέρχονται άτομα τα οποία υπό άλλες συνθήκες θα απέρριπτε. Αυτό το πρόβλημα όμως δεν το είχε το Άγιο Όρος και με όλους τους επισκέπτες από όλες τις υπόλοιπες χώρες του δυτικού κόσμου; Ναι. Άρα τι αλλάζει με την Ελλάδα; Πιθανότατα κάποια παραπάνω γραφειοκρατεία και κάποιες διευκρινήσεις σε κάποιους άλλους νόμους, οι οποίες θα ήταν πολύ εύκολο να λυθούν αν υπήρχε καλύτερη οργάνωση και περισσότερος χρόνος, αν δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας νοιαζόταν όντως για αυτά τα άτομα και όχι απλά να δείξει ότι νοιάζεται για αυτά τα άτομα.

Άλλο παράδειγμα; Υπάρχουν όντως πολλοί νόμοι που χρειάζεται να ξαναελετηθούν λόγω του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Αλλά αλλαγή ταυτότητας φύλου υπάρχει ήδη στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, απαιτούσε όμως είτε εγχείριση αλλαγής φύλου είτε (αν δεν κάνω λάθος) μία σειρά από βεβαιώσεις διαφόρων ιατρών σε βάθος χρόνου. Άρα, μήπως αυτοί οι νόμοι ήθελαν ήδη αναθεώρηση; Μήπως μπορούμε να δούμε που δημιουργήθηκε στο παρελθόν πρόβλημα –είτε νομικό είτε για την υποστήριξη αυτών των ανθρώπων όταν ισχύσει ο νόμος- για να μπορούμε να προβλέψουμε που και πώς θα χρειαστεί στο μέλλον η επέμβαση της πολιτείας; Μήπως αυτές είναι κινήσεις που θα έκανε κάποιος που πραγματικά ενδιαφέρεται για μία κοινωνική ομάδα και όχι μόνο για το φαίνεσθαι;

Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα της συγκεκριμένης ομάδας ίσως είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζεται από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Δεν εννοώ μόνο το πώς τους αντιμετωπίζουν από άποψη φύλου, ως άντρες ή ως γυναίκες, αλλά και το κοινωνικό στίγμα που τους προσδίδουν. Ξαφνικά έχουν γίνει δαχτυλοδειχτούμενοι από τον κοινωνικό τους περίγυρο και αντιμετωπίζονται ως πρόβλημα που πρέπει να λυθεί. Όποια και αν είναι η άποψη της κοινωνίας για την αλλαγή ταυτότητας φύλου κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να αισθάνεται ότι επειδή γεννήθηκε διαφορετικός είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί.

Για να μιλάμε ειλικρινά: ο ΣΥΡΙΖΑ πολύ σωστά λέει ότι κακώς η ΝΔ και η ΔΗΣΥ ισχυρίζονται ότι θα φέρουν καλύτερο νόμο μόλις αλλάξει η κυβέρνηση, αφού μέχρι πριν από λίγα χρόνια είχαν την εξουσία. Γιατί όμως εδώ και δυόμισι χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην εξουσία –και ειδικά τον πρώτο καιρό που ήταν παντοδύναμος και δεν θα είχε τέτοιου τύπου αντιδράσεις- δεν έφερε προς ψήφιση αυτόν τον νόμο ή, ακόμα καλύτερα, δεν ξεκίνησε τον διάλογο για αυτόν τον νόμο; Όλοι γνωρίζουμε ότι ο καλύτερος τρόπος να μη στοχοποιείται μία κοινωνική ομάδα είναι η ενημέρωση. Εδώ δεν είμαστε αρκετά ενημερωμένοι για να γνωρίζουμε στα σίγουρα πως ονομάζονται ως κοινωνική ομάδακαι βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι δεν παραξενευτήκατε καν που δεν έχω γράψει τη λέξη «διεμφυλικοί» σε όλο το άρθρο. Πώς μπορούμε να τους αποδεχτούμε ως κοινωνία και να τους ενσωματώσουμε αν οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν πως ονομάζονται; Γιατί δεν ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ μία σοβαρή ενημέρωση και έναν πραγματικό διάλογο πριν από δυόμισι χρόνια;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: ο Αλέξης Τσίπρας και ο βασικός κορμός του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τους ψευτοφιλάνθρωπους σελέμπριτιζ που βγάζουν φωτογραφία με τα παιδάκια που πεινάνε για να δείξουν κοινωνικό προφίλ και μετά φεύγουν για διακοπάρες στο ιδιωτικό τους νησί. Στην πραγματικότητα δεν νοιάζονται ούτε για κάποια μειονότητα, ούτε για ανθρώπινα δικαιώματα, ούτε για τίποτε άλλο πέρα από την εξουσία.

Αν κάποιος αμφιβάλλει, ας θυμηθεί τι έγινε με τις γυναίκες που παρενοχλήθηκαν σεξουαλικά στην πρεσβεία της Βενεζουέλας από τα φιλαράκια του Αλέξη Τσίπρα. Πλήρης συγκάληψη επίδοξων βιαστών, από ένα κόμμα που έχει στη σημαία του και μία αναφορά στα δικαιώματα της γυναίκας, μόνο και μόνο για να μη θιχτεί το ίματζ του δικτάτορα Μαδούρο.

Το χειρότερο από όλα όμως ξέρετε ποιο είναι; Ότι ως πολιτική κίνηση, όντως θα βγάλει τον Αλέξη Τσίπρα κερδισμένο. Θα υπάρξουν άτομα που πραγματικά θα πιστέψουν ότι φέρνει νόμους και υπερασπίζεται μειονότητες από την καλή του την καρδιά και όχι επειδή έχει πολιτικό όφελος ή επειδή είναι υποχρεωμένος από την Ε.Ε.. Ο μόνος χαμένος, τελικά, θα είναι αυτοί που θα στοχοποιηθούν και θα αποστασιοποιηθούν από την κοινωνία λόγω της γνήσιας αδιαφορίας του Αλέξη Τσίπρα, τα ίδια άτομα που υποτίθεται ότι προσπαθεί να προστατέψει.

Για να διαβάσετε δωρεάν το βιβλίο του Δημήτρη Κοντογιάννη "Δεν έχουμε Δημοκρατία: Μια κάπως μποέμ απόδειξη για κάτι που όλοι λίγο-πολύ γνωρίζαμε", πατήστε εδώ!

Πηγή: http://apopseis.gr

 

Οδοιπορικό στα Πομακοχώρια

Ξεχώρισαν