Κυρίως Θέμα Πολιτική

«Ενέσεις»… αριστερού προφίλ κάνει ο Τσίπρας και η κυβέρνηση

Λίγες μέρες πριν από τη ΔΕΘ είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως προσπαθούν να αναστηλώσουν το «αριστερό προφίλ» του κυβερνώντος κόμματος

«Να επιστρέψει στο προσκήνιο ο άνθρωπος και πρώτα-πρώτα ο εργαζόμενος». «Μπορεί να ανοίξει ο κύκλος των ελαφρύνσεων, των πολιτικών κοινωνικής στήριξης, ο ενάρετος κύκλος της δίκαιης ανάπτυξης». «Η προοπτική της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι που μας διαφοροποιεί από τις δυνάμεις του ακραίου νεοφιλελευθερισμού». «Η μάχη για την ενίσχυση των εργαζομένων συνεχίζεται και αποτελεί προτεραιότητά μας στη μεταμνημονιακή εποχή. Βήμα το βήμα θα ξανακερδίσουμε την εργασία στη χώρα μας, με όρους αξιοπρέπειας». «Για περίπου 10.000 μαθητές ανοίγει ο δρόμος της ελεύθερης πρόσβασης σε αναβαθμισμένα τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ». «Το Μάτι δεν θα ξεχαστεί. Είναι ένα στοίχημα να αναγεννηθεί, να προστατευτούν οι ιδιοκτήτες, οι κάτοικοι, αλλά και να αντιμετωπιστούν οι χρόνιες στρεβλώσεις και παθογένειες στην περιοχή».

Ο λογαριασμός twitter του πρωθυπουργού είναι πάντα ένας καλός οδηγός για να δούμε σε ποια κατεύθυνση θέλει να κινηθεί η κεντρική επικοινωνιακή αιχμή του ΣΥΡΙΖΑ.

Και η παραπάνω επιλογή αποσπασμάτων από πρόσφατα tweet του πρωθυπουργικού λογαριασμού δείχνει ότι η κεντρική αιχμή της επικοινωνιακής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ ακούει στο όνομα «αριστερό πρόσημο».

Όλα υποτάσσονται σε μια ανάγκη η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να παρουσιάσει μια εικόνα ότι με το τέλος των μνημονίων χειραφετείται από τους περιορισμούς μιας περασμένης περιόδου και απελευθερωμένη επιστρέφει στις πολιτικές και κοινωνικές της ρίζες.

Η κυβέρνηση πρέπει να υπερβεί τον ίδιο της τον πραγματικό απολογισμό

Οι λόγοι για αυτή την τακτική είναι προφανείς όπως και η ιδιαίτερη σπουδή με την οποία μεθοδεύεται αυτή η πολιτική κατεύθυνση.

Μέχρι τώρα ο απολογισμός της κυβέρνησης είναι ότι κατάφερε να περάσει ένα εντυπωσιακό σύνολο από καθαρά μνημονιακά μέτρα. Αλλαγές στο ασφαλιστικό, αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, ιδιωτικοποιήσεις, περιορισμό των δημόσιων δαπανών, ώστε να υπάρξουν τα απαραίτητα πρωτογενή «υπερπλεονάσματα».

Όμως, με την εξαίρεση των αυξήσεων ορισμένων κοινωνικών επιδομάτων και της αποφυγής επιδείνωσης της εργασιακής συνθήκης των δημοσίων υπαλλήλων, η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να περηφανευθεί ότι έχει πάρει ιδιαίτερα φιλολαϊκά μέτρα.

Γνωρίζει, επίσης, η κυβέρνηση ότι μπορεί μέχρι τώρα όλα αυτά να μην αναδεικνύονταν τόσο στη δημόσια συζήτηση, όμως τώρα μπορεί να επανέλθουν στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης.

Όταν μιλάς για «μεταμνημονιακή εποχή» πρέπει να μπορείς να προτείνεις και μεταμνημονιακές πολιτικές

Μάλιστα, ένας από τους λόγους για τους οποίους θα ανοίξει ξανά η συζήτηση για το φιλολαϊκό και «αριστερό» πρόσημο της κυβερνητικής πολιτικής και προοπτικής, είναι ακριβώς η εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ να μιλήσει για μεταμνημονιακή εποχή.

Γιατί εάν τα μνημόνια έχουν όντως τελειώσει και μάλιστα με τον τρόπο που υποστηρίζει κυβέρνηση, δηλαδή ως «τέλος της επιτροπείας», τότε τα κόμματα όχι μόνο έχουν την ελευθερία να εφαρμόσουν την πολιτική τους αλλά και κρίνονται για αυτήν.

Σε αυτό το πλαίσιο ο ΣΥΡΙΖΑ θα δοκιμάσει με κάθε αφορμή να επαναφέρει αυτό το θέμα στο προσκήνιο, να τονίσει το «αριστερό πρόσημο» των όποιων επιλογών του και να χαράξει διαχωριστικές γραμμές με τον «ακραίο νεοφιλελευθερισμό της ΝΔ».

Αυτό θα γίνει κατά κόρον το επόμενο διάστημα σε σχέση με την αύξηση του κατώτατου μισθού, που βέβαια δεν θα είναι επαναφορά αλλά απλώς μικρή αύξηση, με μνημονιακή θεσμική μεθόδευση και εντός των μνημονιακών πλαισίων. Θα φανεί, επίσης, στο πώς θα προβληθεί η επέκταση κάποιων συμβάσεων όπου θα κυριαρχήσει η υπερβολή στα όρια της διαστρέβλωσης.

Ενδεικτικό εδώ το γεγονός ότι και οι δύο βασικές φιλοκυβερνητικές ημερήσιες εφημερίδες είχαν την ίδια φράση στο εξώφυλλό τους, ότι δηλαδή «έρχονται αυξήσεις για 75000 εργαζομένους», παρότι η πραγματικότητα είναι ότι αυτός ο αριθμός αφορά το συνολικό αριθμό των εργαζομένων που καλύπτονται από αυτές τις συμβάσεις με την συντριπτική πλειοψηφία αυτών να λαμβάνουν ήδη τις προβλεπόμενες αμοιβές.

Στο ίδιο πνεύμα κάθε μέτρο που θα εξαγγέλλεται από τη συνέχιση της αρωγής προς τους πυρόπληκτους μέχρι τις αλλαγές στο Λύκειο (όπου σύσσωμη η εκπαιδευτική κοινότητα καταδίκασε την ακόμη μεγαλύτερη μετατροπή του σχολείου σε κέντρο προετοιμασίας για τις εξετάσεις και σε εξεταστικό κέντρο), θα παρουσιάζεται ως μια νίκη των δυνάμεων της εργασίας.

Όσο πιο δεξιά η πολιτική, τόσο πιο αριστερή η ρητορική

Αυτό στηρίζεται και σε μια εκτίμηση για τα κοινωνικά στρώματα που θεωρεί αυτή η κυβέρνηση ότι μπορεί να εκπροσωπήσει.

Είναι προφανές ότι σε πρώτη φάση στο Μαξίμου εκτιμούν ότι κυρίως πρέπει να επικεντρωθούν σε λαϊκότερα στρώματα, σε χαμηλόμισθους, σε ανέργους και συνολικά σε στρώματα που αντιμετωπίζουν μεγάλο κοινωνικό αποκλεισμό μαζί με το παραδοσιακό ακροατήριο που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ εντός του δημοσίου.

Γνωρίζουν ότι με τα μεσαία στρώματα που αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες, κύρια από την υπερφορολόγηση και τη μειωμένη οικονομική δραστηριότητα, σε αυτή τη φάση θα έχουν αυξημένα προβλήματα να επικοινωνήσουν.

Όμως, για να μπορέσουν να διευρύνουν το ακροατήριό τους και στο βαθμό που δεν μπορούν πραγματικά να επικαλεστούν μεγάλες πολιτικές τομές, χρειάζεται να υπάρξει και η σχετική συμβολική επένδυση.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι όσο λιγότερα θα αναγκάζεται να κάνει ή να υπόσχεται αυτή η κυβέρνηση τόσο πιο έντονη θα είναι η προσπάθεια να παρουσιαστεί το κάθε μέτρο, ακόμη και εάν είναι κάτι το ουδέτερο ή ακόμη και το αυτονόητο, ως μεγάλη τομή που επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση ξαναβρίσκει την αριστερή ψυχή της και εάν επανεκλεγεί θα δοκιμάσει πραγματικά αριστερές πολιτικές (όσο και εάν γνωρίζουν καλά ότι οι ίδιοι έχουν δεσμεύει τη χώρα σε έναν μνημονιακό «αυτόματο πιλότο»).

Προσπάθεια χειρισμού των εσωκομματικών αντιρρήσεων

Ας μην υποτιμάμε εδώ και την «εσωκομματική» στόχευση αυτής της προσπάθειας να υπερτονιστεί το «αριστερό προφίλ» της κυβέρνησης. Στην πραγματικότητα, μετά τον τελευταίο ανασχηματισμό η «αριστερή πτέρυγα» του ΣΥΡΙΖΑ, από τον Νίκο Φίλη, που δεν παρέλειψε να κάνει τον σχετικό κριτικό σχολιασμό, μέχρι τους 53+ ήταν η μεγάλη αδικημένη.

Ο ανασχηματισμός δεν σηματοδότησε καμιά αριστερή στροφή, με βάση τους όρους της εσωτερικής πολιτικής γεωγραφίας του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον σφραγίστηκε από δύο βασικές κατευθύνσεις: τη μεγάλη ενίσχυση της ομάδας γύρω από τον ίδιο τον Τσίπρα (εξ ου και το πλήθος αναφορών σε «ανασχηματισμό Μαξίμου») και την προσπάθεια να ενισχυθεί η κυβέρνηση με στελέχη προερχόμενα από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Όμως, εκλογές δεν μπορούν να γίνουν χωρίς τον κομματικό μηχανισμό και αυτός χρειάζεται κάποια εχέγγυα ότι η κατεύθυνση δεν πάει να γίνει ακόμη πιο μνημονιακή, ακόμη πιο «δεξιά» με βάση τους όρους της εσωτερικής γεωμετρίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Μια εκδοχή εχεγγύων ήταν η μετακίνηση του Πάνου Σκουρλέτη στη θέση του γενικού γραμματέα του κόμματος, μια άλλη είναι η προσπάθεια να υπερτονιστεί ο υποτιθέμενος αριστερός χαρακτήρας αυτών των μέτρων.

Όμως, δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι αυτή η κατεύθυνση θα αντέξει τη δοκιμασία της πραγματικότητας. Ο πρωθυπουργός θα πάει στην πραγματικότητα στη ΔΕΘ με μικρό καλάθι την ίδια ώρα που τα περισσότερα μέτρα που θα εφαρμόζονται σε όλη την προεκλογική περίοδο κατά βάση μνημονιακά και «νεοφιλελεύθερα» θα είναι, ενώ τα ίδια ζητήματα θα αναδεικνύει οποιαδήποτε αποτίμηση της διακυβέρνησης Τσίπρα.

Γιατί όπως και να το κάνουμε, οι ρητορικές κατασκευές και τα επικοινωνιακά «σχέδια επί χάρτου» έχουν ως τελικό κριτή την ίδια την πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες.

Πηγή: https://www.in.gr

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας

Ξεχώρισαν