Απόψεις

Το Κυπριακό – το δέον γενέσθαι: Η πρόκληση είναι για όλους μεγάλη και οι ευθύνες ιστορικές

Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου

Το 2017 σημαδεύτηκε από την κατάρρευση της διαπραγματευτικής διαδικασίας η οποία ξεκίνησε με την αμφίσημου περιεχομένου συμφωνία της 11ης Φεβρουαρίου 2014. Η προεκλογική περίοδος την οποία διανύουμε δεν πρέπει να είναι αποτρεπτικός παράγοντας για μια εις βάθος αποτίμηση πεπραγμένων και κυρίως για χάραξη της περαιτέρω επιβαλλόμενης πορείας. 

Όμως πέραν της αποτίμησης της διαπραγματευτικής διαδικασίας των τελευταίων χρόνων, εκείνο που πρέπει με ρεαλισμό να διαπιστώσουμε είναι ότι το κηρυχθέν αδιέξοδο στο Κραν Μοντάνα, έκλεισε και έναν ιστορικό κύκλο 43 ολόκληρων χρόνων. Είναι η ώρα, με ψυχραιμία, νηφαλιότητα αλλά και αποφασιστικότητα να προχωρήσουμε σε μια αξιολόγηση της πορείας όλων αυτών των δεκαετιών, να διαβουλευθούμε συλλογικά, να διερευνήσουμε τον αναγκαίο διάλογο και να θέσουμε σε πανεθνική κλίμακα την αναγκαία διαβούλευση. Δίνοντας ταυτόχρονα το μήνυμα ότι δεν συμβιβαζόμαστε με την κατοχή και τη διχοτόμηση. Ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα για Κύπρο ελεύθερη, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, εγγυητές και κηδεμόνες.

Να ανακτήσουμε την αναγκαία αυτοπεποίθηση για να περάσουμε σε κινήσεις, πρωτοβουλίες και δράσεις. Να απαντήσουμε στο κρίσιμο ερώτημα, «τι κάνουμε μετά το ναυάγιο της Ελβετίας». Η πρόκληση είναι για όλους μεγάλη και οι ευθύνες ιστορικές.

Τα καθήκοντά μας είναι σαφή:

  1. Θα πρέπει αποφασιστικά να προτάσσουμε και να προβάλλουμε την εμμονή μας σε ορθή, δίκαιη και δημοκρατική λύση. Με προσήλωση στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, την ορθή ερμηνεία των συμφωνιών υψηλού επιπέδου και με συναντίληψη ως προς το περιεχόμενο της λύσης, στη βάση της ομόφωνης απόφασης του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου του 2009.
  2. Οι πολιτικοί και διπλωματικοί σχεδιασμοί, οι ενέργειες και οι πρωτοβουλίες μας πρέπει να κινούνται στη λογική της απόκρουσης κάθε προσπάθειας αναγνώρισης του ψευδοκράτους, απόσχισης ή ενσωμάτωσης με την Τουρκία των κατεχομένων. Η διαφύλαξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως θώρακα και ασπίδα της κρατικής μας οντότητας πρέπει να αποτελεί αδιάλειπτη, αδιαπραγμάτευτη και κορυφαία προτεραιότητα.
  3. Θα πρέπει να επιδιωχθεί η πιο ενεργός εμπλοκή της ΕΕ στις διαδικασίες και προσπάθειες για επίτευξη λύσης. Η μέχρι τώρα στάση και εμπλοκή της ΕΕ δεν μπορεί να θεωρείται ικανοποιητική. Δεν μπορεί η ΕΕ να ανέχεται την κατοχή ευρωπαϊκών εδαφών, ούτε να σιωπά στις εξωφρενικές τουρκικές αξιώσεις για εγγυήσεις, επεμβατικά δικαιώματα και παραμονή στρατευμάτων μετά τη λύση του Κυπριακού.
  4. Η προσδοκώμενη αξιοποίηση της Κύπρου ως γεωστρατηγικού κόμβου, ως ακραίου φυλακίου και ως γέφυρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τη Μέση Ανατολή και την Αφρική προϋποθέτει τη στοιχειώδη παρουσία πολυεπίπεδων σχέσεων Ελλάδας και Κύπρου με τις χώρες της περιοχής και, βεβαίως, τη στοιχειώδη διαφύλαξη του Κυπριακού Κράτους και την ύπαρξή του ως συντεταγμένης οντότητας ισχύος. Οικονομικά και αμυντικά. Η αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει αποφασιστικά και αδιαπραγμάτευτα να συνεχιστεί.
  5. Η αποτροπή επιβολής των τουρκικών απαιτήσεων για ευρωπαϊκές ελευθερίες σε Τούρκους υπηκόους στην Κύπρο και η ανάδειξη διεθνώς του απαράδεκτου των εγγυήσεων και παρουσίας τουρκικού στρατού μετά τη λύση.
  6. Η παρεμπόδιση προώθησης συνομοσπονδιακής λύσης με το ψευδώνυμο της ομοσπονδίας, που θα είναι ό,τι χειρότερο για τον κυπριακό λαό, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, αφού όχι μόνο θα οδηγήσει σε μόνιμο διαχωρισμό και απορρόφηση – εξαφάνιση της Τ/Κ κοινότητας, αλλά θα εξασφαλίσει στην Τουρκία μόνιμη επικυριαρχία σε όλο τον κυπριακό χώρο.

Ως προς τη διαδικασία, είναι προφανές ότι μια βεβιασμένη και χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία έναρξη νέων διαπραγματεύσεων θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε βάθεμα και οριστικοποίηση του αδιεξόδου. Σε ό,τι δε αφορά στη διεθνή πτυχή –ασφάλεια, εγγυήσεις, στρατεύματα– η προηγούμενη διαβούλευση Ελλάδας – Τουρκίας είναι άκρως απαραίτητη προϋπόθεση για να τεθεί προς συζήτηση σε μια διεθνή, πραγματικά διεθνή όμως, με συμμετοχή των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, διάσκεψη.

Ο εθνικός σχεδιασμός από τώρα είναι απαραίτητος. Ο «μακροχρόνιος» ουδέποτε υπήρξε από της εξαγγελίας του συνώνυμος με την αδράνεια και την παθητική παρέλευση του χρόνου.

*Τέως Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων

Photo: Ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον Μουσταφά Ακιντζί. /ΚΥΠΕ
Πηγή: https://www.apopseis.com

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας

Ξεχώρισαν