Συνεντεύξεις

Πασχάλης Αραμπατζής: »Ο χαρισματικός άνθρωπος ξεχωρίζει από το έργο και την προσωπικότητα του»

Συνέντευξη:  Ευαγγελοδήμος Φάνης

Κυριακή απόγευμα… Σε μια σύντομη επίσκεψη στην συμπρωτεύουσα, και έχοντας μαγευτεί από την όμορφη Θεσσαλονίκη  δεν έχασα την ευκαιρία να συναντήσω έναν σπουδαίο νέο ηθοποιό. Το όνομα αυτού; Πασχάλης Αραμπατζής.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα κατάλαβα πως «Ο χαρισματικός άνθρωπος ξεχωρίζει από το έργο και την προσωπικότητα του». Ο Πασχάλης Αραμπατζής ανήκει σε εκείνη την κατηγορία των ηθοποιών που έχουν την τύχη να συνδυάζουν εξαιρετικό ταλέντο, ποιότητα και ευελιξία και να ανταποκρίνονται επάξια τόσο σε κωμικούς όσο και σε δραματικούς ρόλους γι’αυτό και ήταν μεγάλη μου χαρά που δέχτηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις του Gorganews.gr. Προσωπικά, θαυμάζω ιδιαίτερα τις υποκριτικές του ικανότητες και θεωρώ πως ο Πασχάλης συγκαταλέγεται στα ονόματα της νέας γενιάς που θα μας απασχολήσουν δυνατά στο προσεχές μέλλον.

 

Ευαγγελοδήμος Φάνης: Ποιά ήταν η αφορμή για να ασχοληθείς με το θέατρο και γενικότερα με την ηθοποιία;

Πασχάλης Αραμπατζής: Η αφορμή για μένα για να ασχοληθώ με το θέατρο ακούει στο όνομα Αφροδίτη, μία παιδική μου φίλη, η οποία όταν ήμασταν Τετάρτη δημοτικού πρότεινε να ετοιμάσουμε μία παράσταση ως δώρο σε μία αγαπημένη καθηγήτρια. Έτσι κι έγινε! Ακολούθησαν κι άλλες παραστάσεις και σιγά σιγά χωρίς να το καταλάβουμε δημιουργήσαμε τη δική μας θεατρική ομάδα. Έπειτα όταν μπήκα στο Γυμνάσιο γνώρισα την Κα Σοφία Βαλλίδου, καθηγήτρια μουσικής. Η κα Βαλλίδου από την αγάπη της για τα παιδιά και το θέατρο είχε δημιουργήσει στα πλαίσια του σχολείου μια θεατρική ομάδα στην οποία και έγινα μέλος χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ε.Φ: Πότε και πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το θέατρο και τις θεατρικές ομάδες; 

Π.Α: Το 2005 αποφάσισα να ασχοληθώ με το θέατρο ξεκινώντας από το Εργαστήρι Δραματικής Τέχνης Studio Παράθλαση της Μόνας Κιτσοπούλου. Εκεί  έμεινα για πέντε συνεχόμενα έτη αφού πολύ σύντομα μπήκα και στον θίασο του Θεάτρου Παράθλαση. Στην συνέχεια το 2009 αποφάσισα να συνεχίσω τις θεατρικές μου σπουδές και μπήκα με υποτροφία στην Δραματική Σχολή «Ανδρέας Βουτσινάς» από την όποια και αποφοίτησα. Εκεί γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους με τους οποίους είχα την τύχη να συνεργαστώ και στην μετέπειτα πορεία μου ως ηθοποιός.

Ε.Φ: Ποιά ήταν η πρώτη σου θεατρική δουλειά;

Π.Α: Η πρώτη μου θεατρική δουλειά πραγματοποιήθηκε το 2006 όταν βρισκόμουν στο δεύτερο έτος του εργαστηρίου. Τότε η Μόνα Κιτσοπούλου έκανε οντισιόν για μία επετειακή παράσταση με τίτλο «Η Παράθλαση στην χώρα των μιούζικαλ». Έτσι λοιπόν πήγα στην οντισιόν, με πήρανε και μου δόθηκε η πρώτη ευκαιρία να ασχοληθώ επαγγελματικά με το θέατρο.

Ε.Φ: Ποιά ήταν η αγαπημένη σου δουλειά-συνεργασία μέχρι στιγμής;

Π.Α: Αυτή είναι μια ερώτηση που δύσκολα μπορώ να απαντήσω. Κάθε θεατρική μου δουλειά προσπαθώ να την αντιμετωπίζω με την ίδια αγάπη που αντιμετώπισα τις προηγούμενες. Κάθε δουλειά μπορεί να σου δώσει και καλές και κακές στιγμές. Προσπαθώ να κρατώ εκείνες που μου δίνουν την δύναμη να εξελίσσομαι σαν ηθοποιός αλλά και σαν άνθρωπος. Αλλά μία δουλειά που δεν θα ξεχάσω σίγουρα είναι η συμμετοχή μου στην θεατρική ομάδα «Εξ αμάξις» όταν ανεβάσαμε την παράσταση «Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες» του Ρέι Κούνεϊ και πιο συγκεκριμένα όταν επισκεφθήκαμε τα λουτρά της Υπάτης όπου η ανταπόκριση του κόσμου ήταν ιδιαίτερα συγκινητική. Οι «Εξ αμάξις» είναι μία ομάδα που αποτελείται από ανθρώπους που ειλικρινά χαίρεσαι να δουλεύεις μαζί τους, με αγκάλιασαν με αγάπη από την πρώτη στιγμή και οι αναμνήσεις που μου χάρισαν θα μείνουν μαζί μου για πάντα.

Ε.Φ: Πώς είναι η ζωή ενός ηθοποιού, είναι ψυχοφθόρο επάγγελμα;

Π.Α: Όσο ψυχοφθόρο μπορεί να είναι ένα οποιοδήποτε επάγγελμα. Το να δουλεύεις σαν ηθοποιός έχει και αυτό τις δικές του δυσκολίες. Έχεις το άγχος και την αγωνία να πάει καλά η παράσταση, να είσαι εσύ ο ίδιος καλός, αν θα έχει η δουλειά σου ανταπόκριση στον κόσμο, αν θα πάει καλά εισπρακτικά, πως θα είναι η συνεργασία με τους συναδέλφους σου. Έχεις ορισμένες φορές και την πίεση του χρόνου ώστε να βγάλεις μέσα σε ένα χρονικό όριο την δουλειά που θα παρουσιάσεις στο κοινό, και να είναι όλα έτοιμα την ημέρα της πρεμιέρας και να μην τρέχεις την τελευταία στιγμή. Το θέμα είναι αν θα τα καταφέρεις να τα αντιμετωπίσεις όλα με τέτοιο τρόπο ώστε να λειτουργήσουν για να έχεις ένα δημιουργικό αποτέλεσμα.

Ε.Φ: Είναι οι ηθοποιοί πιο ανοιχτόμυαλοι;

Π.Α: Ανάλογα τους ανθρώπους. Το ότι είναι κάποιος ηθοποιός δεν τον κάνει αυτόματα ανοιχτόμυαλο. Έχω γνωρίσει στον χώρο πολλούς κλειστόμυαλους ανθρώπους και όχι μόνο όσο αφορά το πόσο εύκολα δέχεται κανείς την διαφορετικότητα του άλλου. Υπάρχουν ηθοποιοί που πριν ακόμα δουν την δουλειά κάποιου συναδέλφου την έχουν ήδη απορρίψει ή απορρίπτουν το οτιδήποτε τους είναι άγνωστο ή δυσνόητο. Και δεν λέω φυσικά ότι πρέπει να δεχόμαστε οτιδήποτε μας παρουσιάζεται ως πρωτοποριακό απλά να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες.

Ε.Φ: Στην Ελλάδα το να καταξιωθείς με «προίκα» την αυτοδυναμία και το ταλέντο σου θεωρείται δύσκολο; Ποια είναι η άποψή σου;

Π.Α: Δύσκολο άλλα όχι ανέφικτο. Αν είσαι καλός και αληθινός και πάρεις την απόφαση να σταθείς στα πόδια σου, πιστεύω ότι σίγουρα κάτι θα καταφέρεις και αν βρεθείς στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή ακόμα καλύτερα. Βέβαια οι καιροί έχουν δυσκολέψει τόσο που μάλλον θα πρέπει να γνωρίζεις τους σωστούς ανθρώπους άλλα και πάλι αν δεν αξίζεις η καταξίωση θα είναι εφήμερη. Το ιδανικό για μένα είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου και στο τι μπορείς να καταφέρεις μόνος σου αλλά πάντα με συναδέλφους δίπλα σου οι οποίοι έχουν τους ίδιους στόχους. Το θέατρο είναι κυρίως μια δουλειά ομαδική.

Ε.Φ: Κάνεις σχέδια για το μέλλον; 

Π.Α: Φυσικά. Δεν νομίζω ότι μπορεί να ζει κάποιος αν δεν κάνει σχέδια. Μόνο έτσι μπορείς να εξελίσσεσαι συνεχώς και να προχωράς. Ούτως ή άλλως το να κάνεις σχέδια είναι κάτι που το έχουμε όλοι ανάγκη και ειδικά αυτά τα χρόνια που τα πράγματα χειροτερεύουν συνεχώς.

Ε.Φ: Ποιο είναι το πιο κοντινό σου σχέδιο;

Π.Α: Να μπορέσω να κάνω το θέατρο να αποτελεί κύρια πηγή επιβίωσης.

DSCN7563

Ε.Φ: Αρκεί το επάγγελμα του ηθοποιού για να μπορεί κάποιος να έχει μια αξιοπρεπή ζωή;

Π.Α: Δυστυχώς όχι. Τις περισσότερες φορές είσαι αναγκασμένος να κάνεις παράλληλα και άλλες δουλειές για να μπορέσεις να τα βγάλεις πέρα και είναι περιορισμένες οι περιπτώσεις που μπορεί να προκύψει μια δουλειά στο θέατρο από την οποία μπορείς έστω να πληρώσεις τους λογαριασμούς σου. Απλά αν πάρεις την απόφαση να ζήσεις από το θέατρο πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για τα πάντα και να έχεις και ανθρώπους δίπλα σου για να σε στηρίζουν ψυχολογικά τις δύσκολες στιγμές.

Ε.Φ: Τι θα πρότεινες σε κάποιον ερασιτέχνη που θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά;

Π.Α: Να το κάνει. Αν είναι αυτό που θέλει και αγαπά φυσικά και να το κάνει. Φτάνει να έχει γέρο στομάχι και να είναι έτοιμος να δουλέψει πολύ. Και να είναι πάντα ανοικτός στο να μαθαίνει συνεχώς καινούργια πράγματα.

Ε.Φ: Το ταλέντο είναι έμφυτο ή επίκτητο;

Π.Α: Και τα δύο. Το ταλέντο για μένα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ευκολία που μπορεί να έχει ένας ηθοποιός, από εκεί και πέρα αν δεν δουλέψει πάνω σε αυτή του την ευκολία και δεν την καλλιεργήσει δεν θα έχει κανένα απολύτως νόημα. Υπάρχουν άνθρωποι στον χώρο που ενώ εκ πρώτης όψεως λες ότι δεν το έχουν και ότι δεν είναι για το θέατρο, έχουν δουλέψει τόσο πολύ που σε διαψεύδουν θετικά και είναι και εκείνοι που είναι πιο άνετοι και εξοικειωμένοι με το θεατρικό σανίδι αλλά παραμένουν στάσιμοι γιατί βασίζονται απλά στην ευκολία τους.

 Ε.Φ: Τι σε ενοχλεί στην κατάσταση που επικρατεί στον χώρο του θεάτρου στην Ελλάδα σήμερα;

Π.Α: Το γεγονός ότι δύσκολα δίνονται ευκαιρίες σε νέους καλλιτέχνες. Τα μεγάλα θέατρα επιλέγουν συνήθως να προωθήσουν μεγάλες παραγωγές με γνωστά ονόματα που θα τους φέρουν περισσότερα κέρδη. Αυτό όλο στερεί την ευκαιρία να έχουμε νέες και πιο φρέσκες ιδέες από ανθρώπους που ξεκινάν τώρα τα πρώτα τους βήματα στο χώρο του θεάτρου και συνεχίζουμε να βλέπουμε παραστάσεις οι οποίες ανεβαίνουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ανέβαιναν και πριν χρόνια χωρίς στην ουσία να υπάρχει κάποια θεατρική εξέλιξη.

Απο την Παράσταση Σχολείο για Κλόουν
Απο την Παράσταση Σχολείο για Κλόουν

Ε.Φ: Πως πιστεύεις ότι θα επηρεάσει η οικονομική κρίση τον πολιτισμό και το θέατρο;

Π.Α: Ήδη βλέπουμε τις επιπτώσεις που έχει. Αρκετά θέατρα έχουν κλείσει, ο κόσμος έχει σταματήσει να πηγαίνει σε παραστάσεις με την ίδια συχνότητα που πήγαινε παλαιότερα, πάρα πολύ ηθοποιοί μένουν απλήρωτοι, παραστάσεις οι οποίες δεν πάνε καλά εισπρακτικά ακυρώνονται, το μεγαλύτερο ποσοστό των ηθοποιών είναι άνεργοι. Αλλά νομίζω ότι η ιστορία μας έχει αποδείξει ότι ο πολιτισμός και το θέατρο σε περιόδους κρίσεις πάντα επιβιώνουν. Σε περίοδο κρίσης η τέχνη βρίσκει πάντα το έδαφος να αναπτυχθεί και αυτό συμβαίνει από την ανάγκη που έχουμε να εκφραστούμε, να επικοινωνήσουμε με τους άλλους και να αντιδράσουμε στα κακώς κείμενα.

Ε.Φ: Πες δυο λόγια για την Παράσταση που πρωταγωνιστείς

Π.Α: Είναι μια συμπαραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Βέροιας και του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας και παρουσιάζουμε το έργο του Friedrich Karl Waechter «Σχολείο για Κλόουν» σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου και σκηνοθεσία Τάσου Ράτζου. Είναι μια παράσταση για παιδιά αλλά και για όσους θέλουν να νιώσουν παιδιά.. Πρεμιέρα κάναμε στις 26 Οκτωβρίου και από τότε παίζουμε καθημερινά για τα σχολεία της Βέροιας και της Καβάλας. Οι παραστάσεις θα συνεχίσουν και με το νέο έτος και τον Φεβρουάριο το «Σχολείο για κλόουν» θα ανοίξει τις πόρτες του και στο κοινό της Θεσσαλονίκης.

 Ε.Φ: Βρίσκεσαι παράλληλα πουθενά αλλού;

Π.Α: Από τον Μάιο του 2014 έχω την τύχη να είμαι μέλος της θεατρική ομάδας Ars Moriendi. Τους τελευταίους 2 μήνες κάνουμε πρόβες για την «Σαλώμη» του Όσκαρ Ουάιλντ σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα, που είναι ο σκηνοθέτης και ιδρυτής της ομάδας. Η παράσταση θα ανέβει μέσα Φεβρουαρίου στην Θεσσαλονίκη.

 

Σχολείο για κλόουν:
Μετάφραση : Ξένια Καλογεροπούλου
Σκηνοθεσία : Τάσος Ρατζος
Κινησιολογία : Ειρήνη Καλογηρά
Σκηνικά- κοστούμια : πανωκατω7
Μουσική : Θοδωρής Παπαδημητρίου
Βοηθός σκηνοθέτη : Βασιλειάδου Παυλίνα
Ηθοποιοί : Πασχάλης Αραμπατζής, Θωμάς Μπάντας, Μαριλού Βόμβολου, Μάριος Κωνσταντίνου, Ανδρέας Βασιλείου

 

 

 

 

 

 

Ξεχώρισαν