Συνεντεύξεις

Συνέντευξη: Η σκληρή αλήθεια της σύγχρονης νοσηλεύτριας.

Συνέντευξη στη Μαρία Σμυρνιωτάκη

 

Για ποιον λόγο επιλέξατε το επάγγελμα της νοσηλευτικής;

Η νοσηλευτική δε θεωρείται επάγγελμα, αλλά λειτούργημα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο επέλεξα να σπουδάσω (στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Από μικρή είχα την ανάγκη να βοηθώ και να φροντίζω – όχι μόνο τους δικούς μου ανθρώπους- αλλά όλους εκείνους που χρίζονται βοηθείας. Ακόμα κι οι γονείς μου με παρότρυναν να σπουδάσω νοσηλευτική, καθώς -υποτίθεται- προσδίδει κύρος, αλλά ταυτόχρονα έβλεπαν πόσο με εξέφραζε. Έτσι λοιπόν εργάζομαι σα νοσηλεύτρια χειρουργείου.epanorthotiki-xeirourgiki-to-baru-oplo-tis-plastikis-xeirourgikis

Τι σημαίνει για εσάς προσφορά στον συνάνθρωπο;

Η προσφορά στον συνάνθρωπο ισούται με την ανθρωπιά! Ο άνθρωπος έχει σωματικές, ψυχικές και πνευματικές ανάγκες, οι οποίες πρέπει να καλύπτονται είτε από απλούς συνανθρώπους, είτε από εξειδικευμένο προσωπικό. Είναι εντελώς διαφορετικό να βοηθάς και να φροντίζεις όσους σε χρειάζονται, έχοντας κάποιες βασικές γνώσεις των πρώτων βοηθειών  κι αλλιώς να έχεις εξειδικευτεί πάνω σε αυτές αλλά και σε περισσότερες. Θέλω δηλαδή να καταλήξω, πως το εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, πάντα θα αποτελούν μεγάλη ανάγκη για την ανθρωπότητα. Πολλές φορές όμως η εξειδίκευση δεν αρκεί, χρειάζεσαι και ανθρωπιά.!

Αν μπορούσατε να μας περιγράψετε την καθημερινότητα ενός νοσηλευτή/ νοσηλεύτριας με 3 λέξεις, ποιες θα ήταν αυτές;

Υγεία, επιβίωση, αναπάντεχο.

Ποια τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας/ μία εργαζόμενος/ εργαζόμενη νοσηλευτής / νοσηλεύτρια;

Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, αλλά κυρίως απ’ τον χώρο στον οποίο εργάζεται. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε έναν εργαζόμενο νοσηλευτή του δημόσιου τομέα, με έναν του ιδιωτικού. Δεν εννοώ φυσικά τις συμβάσεις – που αν μη τι άλλο έχουν κι αυτές την δική τους ξεχωριστή αγωνία- αλλά το περιβάλλον εργασίας, τον εξοπλισμό του εκάστοτε νοσοκομείου, τα φάρμακα, τους γιατρούς και φυσικά τις πρώτες ύλες με τις οποίες επιβάλλεται να εργαστεί ο νοσηλευτής και να φροντίσει τους νοσηλευόμενους.

Σα νοσηλεύτρια του δημόσιου τομέα, έχω βρεθεί άπειρες φορές δίχως πρώτες ύλες (βαμβάκι, γάζες, φάρμακα), μη μπορώντας να εξυπηρετήσω κάποιον που χρειάζεται βοήθεια κι αναγκάστηκα να απαιτήσω από τις οικογένειες των νοσηλευομένων, να επιβαρυνθούν οικονομικά με την αγορά τους. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό έχει σα συνέπεια την οργή των συγγενών αλλά και των ίδιων των νοσηλευομένων, την προσωπική απογοήτευση του κάθε νοσηλευτή που έρχεται αντιμέτωπος με μία τέτοια κατάσταση, αλλά και τη ντροπή που αισθάνεται απέναντι στους συνανθρώπους του.

Δεν υπάρχουν πια οι προϋποθέσεις (κυκλικό ωράριο, ανθυγιεινό περιβάλλον εργασίας, ειδικό μισθολόγιο ,ειδικό καθεστώς αδειών, κλπ.)

Πόσα χραρχείο λήψηςόνια εργάζεστε στον τομέα της νοσηλευτικής; 

Δέκα ολόκληρα χρόνια!

Είστε μητέρα τριών παιδιών. Υπάρχει ελεύθερος χρόνος για την προσωπική σας ζωή και για τα παιδιά σας;

Δεν υπάρχει αρκετός ελεύθερος χρόνος, αλλά φροντίζω στον χρόνο που μου απομένει να περνάω όμορφα με τα παιδιά μου, καθώς δεν υπάρχει σύζυγος εδώ και 1,5 χρόνο.

 

Πόσες ώρες εργάζεστε την ημέρα;

Επειδή πλέον, δεν υπάρχει προσωπικό στα νοσοκομεία λόγω οικονομικής κρίσης, δεν υπάρχει και σταθερό ωράριο.Μία βάρδια παλαιότερα κυμαινόταν μεταξύ 8-9 ωρών, τώρα εν έτι 2016, μπορεί να κυμανθεί μεταξύ 10-15 ωρών. Όπως μπορείτε να φανταστείτε φυσικά, δεν αμειβόμαστε ούτε καν με τις μισές υπερωρίες μας.

Οι ώρες εργασίας είναι υπερ-αρκετές. Τόση κούραση πως μπορεί να επηρεάσει σωματικά ή ψυχολογικά;

Η κούραση συνηθίζεται από ένα σημείο και μετά, απλώς με τον καιρό αποκτάς κάποιου είδους σωματικής αναισθησίας, καθώς δε νιώθεις κανένα σημείο του κορμιού σου. Όμως δεν είναι μόνο η σωματική κούραση, αλλά και η ψυχολογική σαφώς, διότι νιώθεις πιεσμένη απ’τον χρόνο κι απ’ τις συνθήκες εργασίας, αλλά κυρίως επιβαρύνεσαι ψυχολογικά και συναισθηματικά με την αλήθεια του θανάτου.

Πέραν αυτών όμως υπάρχουν και  οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν για επαγγελματικές νόσους στο μέλλον κάθε επαγγελματία νοσηλευτή (λοιμώδεις νόσοι, πχ. φυματίωση ,μυοσκελετικές παθήσεις κλπ.)

assets_LARGE_t_183761_53621835_type13145

Αν μπορούσατε να αλλάξετε το επάγγελμά σας με κάποιο άλλο, θα το κάνατε;

Το’ χω σκεφτεί πολλές φορές αυτό…

Η απάντηση μου είναι σαφώς όχι! Ξέρω πως φτάνω στα όρια του μαζοχισμού κι ίσως να έχετε δίκιο, αλλά όπως σας προείπα, για εμένα η φροντίδα και η βοήθεια στον συνάνθρωπο, αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας μου. Δε μπορώ να με φανταστώ να ακολουθώ οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα, πέραν της νοσηλευτικής.

Σε σύγκριση με άλλες νοσηλεύτριες, είστε πιο γλυκιά. Για ποιο λόγο θεωρείτε πως κάποιοι απ’ τους συναδέλφους σας, είναι πιο σκληροί και πιο αδιάφοροι ως προς το κοινό;

Οι συνάδελφοι αυτοί θεωρώ πως είναι παρεξηγημένοι! Κανείς από εμάς δεν είναι αναίσθητος ή αδιάφορος ως προς το κοινό. Αν υπάρχουν συνάδελφοι με αυτά τα χαρακτηριστικά τότε σίγουρα έχουν επιλέξει λάθος επάγγελμα κατά τη γνώμη μου.

Ξέρετε, είναι πολύ δύσκολο να δένεσαι με τους νοσηλευόμενους κι ειδικά σε κλινικές περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει σωτηρία. Είναι δύσκολο, γιατί μετά έρχεσαι αντιμέτωπος με την οικογένεια του κάθε κλινήρη, αλλά κυρίως έρχεσαι αντιμέτωπος με τον ίδιο σου τον εαυτό και νιώθεις τύψεις κι ενοχές που τον » έχασες » , ενώ κατά πάσα πιθανότητα δεν ευθυνόσουν καν εσύ. Απ ‘τα πρώτα πράγματα που διδαχθήκαμε, ήταν η φράση: » Να είσαι επικοινωνιακή, δίχως να δένεσαι». Δε νομίζω πως είναι τυχαία η φράση αυτή!

Τι σας έχει διδάξει το επάγγελμά σας μέχρι τώρα;

Πάρα πολλά πράγματα θα έλεγα, αλλά ένα είναι το πιο σημαντικό πως η ανθρώπινη θέληση μπορεί να νικήσει κι όχι να νικηθεί!

noshleytria