Οικονομία

Το Μαξίμου ψάχνει σε ποιόν θα δώσει το “μουτζούρη” για να σώσει τις τράπεζες

Παραμένουν στο κόκκινο μετά από δυό χρεοκοπίες και τρείς ανακεφαλαιοποιήσεις

Στο τέλος του 2013 η κεφαλαιοποίηση των τραπεζών ήταν 26,91 δισ. Ευρώ. Δύο χρόνια μετά, στις 31.12.2015, είχε πέσει στο 11,64 δισ. Και σήμερα είναι 4,99 δισ. Μόνο τους τελευταίους 5 μήνες – από τον Μάιο έως την περασμένη εβδομάδα – οι τράπεζες έχασαν 5,8 δισ. από την κεφαλαιοποίησή τους.

Πρόκειται για μία διαρκή και επιταχυνόμενη απαξίωση  του χρηματοπιστωτικού συστήματος, με το τελευταίο “κραχ” στο χρηματιστήριο να φανερώνει πόσο ευάλωτο είναι στο ασταθές διεθνές περιβάλλον, αλλά να αναδείκνύει επίσης τις βαθιές αδυναμίες των τραπεζών και τις επιπτώσεις αυτής της καχεξίας στην οικονομία.

Ο πρωθυπουργός δεν κατάλαβε το πρόβλημα…

Κι όμως, πριν ένα μήνα ο πρωθυπουργός επέστρεφε περιχαρής στην… Ιθάκη και μοιραζόταν μαζί μας το σαθρό όραμά του. “Μεθυσμένος» από το δικό του παραμύθι της “καθαρής εξόδου” δεν άκουσε τις προειδοποιήσεις του ΔΝΤ, της Τράπεζας της Ελλάδος, του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής και πλειάδας ξένων Οίκων. Αγνόησε όλα τα σήματα, όλα τα καμπανάκια που χτυπούσαν για το τραπεζικό σύστημα. Λειτούργησε μικροκομματικά έχοντας κύριο μέλημα του τους προεκλογικούς στόχους του. Επέμεινε στις αυταπάτες του και στήριξε τους πειραματισμούς των ανεπάγγελτων μαθητευόμενων μάγων – που διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας.

Γιατί τα σημάδια της ραγδαίας, σχεδόν καθολικής, αμφισβήτησης του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος ήταν εμφανή από καιρό. Και όχι τυχαία, αφού οι τράπεζες είναι υπονομευμένες από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, έχουν πενιχρά διαθέσιμα, μικρές πλέον δουλειές με ασήμαντα έσοδα και λειτουργούν στο πλαίσιο μιας αναιμικής οικονομίας που την στραγγίζει η δημοσιονομική πολιτική των υπερπλεονασμάτων.

Οι ειδικοί επιμένουν ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα χρειάζεται μια γενναία αναδιάρθρωση και απεγκλωβισμό από τις δουλείες που του επιβάλουν ποικίλες σκοπιμότητες, αλλά και η αδράνεια των κυβερνώντων.

Από μηχανής Θεός ο Φλαμπουράρης

Ήδη ο κ. Τσίπρας ανέθεσε το πρόβλημα των τραπεζών στον κ. Φλαμπουράρη με κριτήριο ίσως ότι αυτός τουλάχιστον έχει κόψει και ένα τιμολόγιο στη ζωή του και έχει επισκεφθεί, ως επαγγελματίας, κανα δυό τραπεζικά καταστήματα. Ωστόσο το γεγονός ότι ορίζεται “υπουργός υπεύθυνος τραπεζών” καταδεικνύει με τον πιό ηχηρό τρόπο στις διεθνείς αγορές ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την οικονομία με προεκλογικές προτεραιότητες. Με όλες τις συνέπειες.

Σε ό,τι αφορά τις ίδιες τις διοικήσεις των τραπεζών, καλούνται από τους Θεσμούς να πετύχουν, σε τέσσερα χρόνια, μια άνευ προηγουμένου προσαρμογή, μειώνοντας τα “κόκκινα δάνεια” από το 45% που είναι σήμερα σε μονοψήφια νούμερα έως το 2022. Και αυτό χωρίς να εμφανίσουν ζημιές στα αποτελέσματά τους και με αβέβαιη την κεφαλαιακή τους ενίσχυση.

Η κυβέρνηση μελετά λύσεις ενίσχυσης αυτής της προσπάθειας, ψάχνοντας να βρεί που θα δώσει τον “μουτζούρη” των μη εξυπηρετούμενων  δανείων. Και μάλλον αυτός που θα τον πάρει θα είναι πάλι το… δημόσιο, δηλαδή εμείς.

Ποια λύση μελετά η κυβέρνηση

Κυβερνητικές πηγές διαρρέουν ότι αυτό μπορεί να γίνει με την τιτλοποίηση μέρους των προβληματικών δανείων σε μια εταιρέια ειδικού σκοπού (SPV) για κάθε τράπεζα, όπου εκεί θα “απομονωθεί” ο χρηματοοικονομικός κίνδυνος μέρους των κόκκινων δανείων της. Η εταιρία αυτή θα λειτουργεί σε συνδυασμό με την “ασφάλεια” που θα της προσφέρει ένας μηχανισμός εγγυοδοσίας του δημοσίου (Asset Protect Scheme-APS).

Ανάλογα σχήματα χρησιμοποιήθηκαν στην Ισπανία, την Ιταλία και την Αγγλία και είναι μοντέλα που μπορούν να συνδυαστούν και στην ελληνική περίπτωση όπου τα προβληματικά ανοίγματα φθάνουν τα 88,6 δισεκ. ευρώ. 

Αρμόδιες πηγές υπολογίζουν ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 5 δισ. ευρώ και επισημαίνουν το πρόβλημα ότι το δημόσιο δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για το σκοπό αυτό κεφάλαια από τα 30 δισεκ. αποθεματικού που έχει στο «μαξιλάρι» του προκειμένου να αντιμετωπίσει τις χρηματοδοτικές ανάγκες του.

Τα 24,1 δισεκ. από το «μαξιλάρι» αυτό προέρχονται από τον ESM και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν δεν αλλάξει η παρούσα «σύμβαση» με τους δανειστές. Τα 6 δισεκ. που είναι ελληνικά κεφάλαια επίσης δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν γιατί αμέσως θα θεωρηθούν «state aid», δηλαδή κρατική βοήθεια που δεν επιτρέπεται πλέον. Στο σημείο αυτό εντοπίζεται και η όλη διαπραγματευτική προσπάθεια που θα πρέπει να αναλάβει η κυβέρνηση απέναντι στους δανειστές. 

Καταλύτης συνεπώς στις κυβερνητικές επιδιώξεις θα είναι η αποδοχή ή όχι από το ESM της δημιουργίας ενός τέτοιου είδους εγγυοδοτικού μηχανισμού όπου το δημόσιο θα ασφαλίσει το 20 με 25 % των κόκκινων δανείων κάθε τράπεζας τα οποία θα τοποθετηθούν σε εταιρίες ειδικού σκοπού.

Πηγή: https://economico.gr

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας

Ξεχώρισαν