Η Κραυγή του Ενστόλου

Ένας μεγάλος αγωνιστής της δημοκρατίας

του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου

Παρών μέχρι τέλους ο Απεραθίτης Μανώλης ΓΛΕΖΟΣ, πολέμησε και πολεμήθηκε επί δεκαετίες μετά τις 31/5/1941 όταν μαζί με τον Λάκη ΣΑΝΤΑ κατέβασαν τη Ναζιστική σημαία που λέρωνε την Ακρόπολη της Δημοκρατίας κι έστησαν σιωπηρό χορό πάνω στον βράχο.

Πολιτικός, Συγγραφέας και Δημοσιογράφος πρωτοεκλέχτηκε Βουλευτής το 1951 με την Ε.Δ.Α ενώ ήταν θανατοποινίτης για ακόμη μια φορά.

Η ζωή του στάθηκε μια αλληλουχία φυλακίσεων, βασανιστηρίων, εκτοπίσεων, από τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, το μετεμφυλιακό Ελληνικό κράτος και τη Χούντα καθώς και Δικαστικών περιπετειών.

Καταδικάστηκε σε θάνατο το 1948 για «αδικήματα Τύπου», το 1949 για παράβαση του Γ΄ Ψηφίσματος και σε πενταετή φυλάκιση το 1958 για «κατασκοπεία».

Στο βιογραφικό του συνοψίζεται η ζωή του τόπου ανάμεσα στην Κατοχή και στη Δικτατορία.

Δεκάδες οι καταδίκες του για την Αντιστασιακή και Πολιτική του δράση.

Εντεκάμισι χρόνια στις φυλακές και τεσσεράμισι στην εξορία. «Ο βίος μου όλος αναλώνεται για την Πατρίδα.

Ο κόσμος το ξέρει.

Ξέρει ότι σκύβω μπροστά στον πόνο, σκύβω για ν’ ακούσω την καρδιά του λαού και ξέρει ότι είμαι αλύγιστος όταν πρόκειται να υπερασπιστώ αυτόν τον λαό» έλεγε απολογούμενος στις 16/7/1959, αλλά ο Βασιλικός Επίτροπος του Στρατοδικείου Αθηνών αποκάλυψε το σκοτεινό σχέδιο:

«Πολύς θόρυβος έγινε πέριξ του ονόματος του Εμμανουήλ ΓΛΕΖΟΥ, ο οποίος χαρακτηρίζεται Πατριώτης και Αγωνιστής από τον Διεθνή Κομμουνισμόν.

Τον Εμμανουήλ ΓΛΕΖΟΝ τον μετεχειρίσθη ο Διεθνής Κομμουνισμός όπως οι Αμερικανοί τους πιθήκους και τα ποντίκια εντός των πυραύλων και όπως οι Ρώσοι την Λάικα μέσα εις τον Σπούτνικ.

Προσεπάθησαν να δημιουργήσουν ένα Σύμβολον εκμεταλλευόμενοι την πράξιν του κατά την Κατοχήν.

Ναι ήτο πράξις γενναία και απαιτούσα αποφασιστικότητα. Αλλά ήτο τόσον μεγάλη κατά την γνώμην του Διεθνούς Κομμουνισμού ώστε να εγερθή τόσος θόρυβος περί τον ηρωισμόν του Εμμανουήλ ΓΛΕΖΟΥ;».

Μα ήταν του Διεθνούς Κομμουνισμού ο Ντε ΓΚΩΛ που χαρακτήρισε τον Μανώλη ΓΛΕΖΟ «πρώτο Παρτιζάνο της Ευρώπης»; Στο βιβλίο «Υπόθεσις Μανώλη ΓΛΕΖΟΥ», που εξέδωσε η Ε.Δ.Α το 1960 με επιμέλεια του Γιάννη ΒΟΥΛΤΕΨΗ, προτάσσεται ένα δοξαστικό ποίημα της Ρίτας ΜΠΟΥΜΗ-ΠΑΠΠΑ που τελειώνει με τον στίχο:

«Άγαλμα από τότε είσαι στη μνήμη μας», όπου το «τότε» ήταν ο Μάης του 1941.

Ο Μανώλης ΓΛΕΖΟΣ όμως υπήρξε κάτι σπουδαιότερο από άγαλμα ή Σύμβολο.

Υπήρξε πολίτης διαρκούς εγρήγορσης, όπου με το πάθος της προσφοράς να υπερκεράζει τις αναπόφευκτες για κάθε άνθρωπο αντιφάσεις.-

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας

Top Post