Η Κραυγή του Ενστόλου

Η Δημοσιογραφία ούτε τρομοκρατείται, αλλά ούτε και εκφοβίζεται

Του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου

Παρέμβαση ή εισβολή;
Επίθεση, παραβίαση, παρανομία ή μορφή διαμαρτυρίας; Τρομοκρατική επιδρομή ή σιγά και τι έγινε μωρέ μερικές μπογιές στους τοίχους;

Οι φωτογραφίες των συνθημάτων στους τοίχους της εισόδου της πολυκατοικίας του Δημοσιογράφου Άρη ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ ήταν ένα από τα θέματα που κυριάρχησαν προχθές στο Διαδίκτυο.
Η επίθεση του «Ρουβίκωνα» σχολιάστηκε στα Μ.Μ.Ε και προκάλεσε αντιδράσεις εκπροσώπων Κομμάτων που ήταν άλλες ευθαρσώς καταδικαστικές και άλλες αξιοθρήνητες.

Οι λέξεις όμως δεν προσδιορίζουν μόνο τα γεγονότα, δεν είναι απλώς ο τρόπος για να συνεννοούμαστε, αν βέβαια αυτός είναι ο στόχος και η επιθυμία μας, γιατί συχνότατα δεν είναι. Έχουν το δικό τους φορτίο.
Παρεμβαίνεις όταν γράφεις «ψόφα» με το Α κεφαλαίο και κυκλωμένο στον τοίχο της εισόδου;

Όταν οι μπογιές δεν είναι γκράφιτι αλλά απειλούν, προειδοποιούν γκανγκστερικά και προαναγγέλλουν τα διαρκώς χειρότερα;
Όταν κάποιοι αποφασίζουν ότι αυτός που τους ενοχλεί πρέπει και να τρομοκρατηθεί για να σωπάσει;
Ο Άρης ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ όσους φίλους ακροατές που τον παρακολουθούν και τον εκτιμούν έχει, άλλους τόσους και εχθρούς.
Όμως δεν είναι εκεί το θέμα, γιατί κάθε πρόσωπο που εκτίθεται Δημόσια με την άποψή του σε τόσο μη ανεκτικούς καιρούς υφίσταται και μπούλινγκ.
Όσο πιο αναγνωρίσιμο και αναγνωρισμένο το πρόσωπο, τόσο μεγαλύτερος και ο εκφοβισμός.

Αν κρίνουμε όμως τον Δημόσιο λόγο με τον βαθμό συμπάθειας ή αντιπάθειας που τρέφουμε για τα πρόσωπα και αν τους επιτρέπουμε να εκφράζονται ανάλογα με το αν συμφωνούμε ή όχι με τις θέσεις και τις απόψεις τους, τότε ο κίνδυνος δεν κατοικεί στον κάθε εποχικό «Ρουβίκωνα» αλλά μέσα μας.
Στις δεκάδες αναρτήσεις που στάζουν χολή και προβάλλουν το μίσος ως Ιδεολογική διαφωνία.

Στις ιδιοτέλειες Πολιτικών προσώπων που βιάζονται να εξαργυρώσουν τα ρετάλια μιας αδικαίωτης καριέρας.

Ποιος όμως οπλίζει εκείνους που δηλώνουν ότι θέλουν να γίνουν ο εφιάλτης μας;
Που αποφασίζουν ότι έχει έρθει η ώρα να φοβάται ο κάθε Άρης ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ;

Και ύστερα εξαφανίζονται πίσω από ονομασίες τύπου Ρουβίκωνα, ανώνυμοι, αυτόκλητοι τιμωροί με καλυμμένα χαρακτηριστικά, πρόσωπα χωρίς πρόσωπο και δικαιωμένοι από την ανοχή τής, κάθε φορά, δήθεν παρέμβασης.

Η λαίλαπα μπορεί να είναι εξίσου γελοία και επικίνδυνη.

Η απόσταση ανάμεσά τους δεν μετριέται με τον πόντο, γιατί την κούρσα δεν οδηγεί η λογική αλλά ο αστάθμητος παράγοντας.

Που όσο παραμένει ατιμώρητος γίνεται όλο και πιο αστάθμητος.

Που σημαίνει όλο και πιο ανεξέλεγκτος.-

Αφιερωμένο στη φίλη μου Δημοσιογράφο Thalia Chounta.

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας