Η Κραυγή του Ενστόλου

Η σκληρή και άνιση μάχη με τον Covid-19

του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ Σ’ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ Μ.Ε.Θ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΗ ΜΑΧΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ COVID-19

Ο χρήστης συνδέθηκε για τελευταία φορά πριν από 8 ώρες.

Πριν από 10 ώρες.

Πριν από 14 ώρες.

Ο συνάνθρωπός μας νοσηλευόταν απομονωμένος όπως όλοι οι ασθενείς με COVID-19.

Είχε μαζί του ΜΟΝΟ το κινητό του.

Τις πιο δύσκολες ημέρες δεν μπορούσε να μιλήσει.

Ούτε καν να γράψει.

Άνοιγε όμως πού και πού τη συσκευή.

Η ένδειξη “lAST SEEN” που εμφανιζόταν στη Διαδικτυακή Υπηρεσία μηνυμάτων ήταν το ΜΟΝΟ σημείο ζωής του.

ONLINE ο φίλος μας υπήρχε.

Ανέπνεε.

OFFLINE όμως ποιος ήξερε;

Το πρώτο πράγμα που τσάκισε ο COVID-19 ήταν η Κοινωνία με την έννοια της συμμετοχής και του μοιράσματος.

Ο άρρωστος έπρεπε να υποφέρει την αρρώστια του ΧΩΡΙΣ την παρηγοριά των φίλων και των συγγενών.

Αυτοί που ζούσαν μακριά δεν μπορούσαν να σμίξουν με τις οικογένειές τους για τις γιορτές.

Αυτοί που ζούσαν κοντά, μόνοι στο διπλανό διαμέρισμα, έπρεπε να μείνουν κλεισμένοι και πιο μόνοι.

Μέχρι και ο μελλοθάνατος φεύγει φιμωμένος από τον αναπνευστήρα χωρίς να μπορεί να πει αντίο.

Κι έπειτα κηδεύεται ΧΩΡΙΣ ν’ αποχαιρετιστεί, αφίλητος και μόνο με πέντε – έξι συγγενείς.

Ο COVID-19 στερεί έτσι από το κοινωνικότερο των ζώων τον πιο ζωτικό λόγο της συμβίωσης, αυτόν που συνοψίζεται στην παλιά Γερμανική παροιμία:

“Μοιρασμένη χαρά, διπλή χαρά – μοιρασμένος πόνος, μισός πόνος”.

Τι αποτύπωμα θα αφήσει αυτή η εμπειρία όταν η Πανδημία τελειώσει;

Θ’ ανανεώσει την εμπιστοσύνη στην Επιστήμη που κατάφερε μέσα σε τόσο ΛΙΓΟ χρόνο να δαμάσει τον απρόβλεπτο κίνδυνο ή μήπως θ’ αποχαλινώσει τα ρεύματα του Ανορθολογισμού που ήδη διαπότιζαν τις Δυτικές Δημοκρατίες;

Θα γίνει η Υγειονομική Κρίση η μήτρα ενός ΝΕΟΥ Κοινωνικού Κράτους ή μήπως οι Υγειονομικοί περιορισμοί των Ατομικών Ελευθεριών ευνοούν την ενίσχυση του Πατερναλιστικού Κράτους της Επιτήρησης;

Έφερε η Πανδημία πιο κοντά τις γενιές, με τους νεότερους να αυτοπεριορίζονται για χάρη των “ευπαθών” ή βάθυνε το χάσμα που ήδη έχασκε ανάμεσα στους προνομιούχους, συνταξιούχους, του 20ού και τους επισφαλείς ημιαπασχολούμενους του 21ου αιώνα;

Είναι η Τηλεργασία και η Ψηφιακή Διακυβέρνηση Πανδημική Κληρονομιά για καλύτερη ζωή ή βρόχος στην Ιδιωτικότητα;

Τα MEDIA δυσκολεύονται να μετρήσουν αυτόν τον αμφίρροπο κόσμο που μόλις σκιαγραφείται στην γκρίζα μεθόριο μεταξύ Δυστοπίας και Ουτοπίας.

Τα MEDIA είναι κουρδισμένα να παρακολουθούν τη διακύμανση της Πανδημίας:

Α) Τα κρούσματα

Β) Τις πληρότητες των Νοσοκομείων,

Γ) Τις δόσεις των εμβολίων

Δ) Την “πιο κρίσιμη” μέχρι την επόμενη “πιο κρίσιμη” εβδομάδα. Όμως δεν έχουν την πολυτέλεια να σταματήσουν για να δώσουν χώρο στον νηφάλιο και αργό στοχασμό.

Υπάρχουν όμως και οι ελεύθερες εκείνες φωνές που αναμετρούνται με τα ερωτήματα της Κρίσης.

Μας έλεγαν ότι ξέραμε από Κρίσεις.

Μας έλεγαν ότι η φοβερή δεκαετία 2009 – 2019 είχε σκληραγωγήσει την Ελληνική Κοινωνία εξηγώντας και την υπομονή της στο πρώτο κύμα της Πανδημίας.

Οι αναγωγές όμως αποδείχθηκαν ΑΦΕΛΕΙΣ.

Το ΜΟΝΟ που μπορεί κανείς να μάθει γενικώς από τις Κρίσεις είναι ότι καθώς εκτυλίσσονται δεν κομίζουν οι ίδιες ΤΙΠΟΤΑ νέο. Αποκαλύπτουν απλώς και μεγεθύνουν αυτό που ήδη υπάρχει.

Οι Κρίσεις είναι τα αδιάκριτα χέρια της Ιστορίας που σε αρπάζουν από τους αστραγάλους και σε αναποδογυρίζουν. Αφήνουν έτσι να πέσει από τις τσέπες σου, τις φανερές και τις μύχιες, ό,τι είχες ενθυλακώσει ή βρισκόταν εκεί ήδη κρυμμένο χωρίς καν να το ξέρεις.

Η Κρίση ΔΕΝ φτιάχνει τους Ήρωες και τους Δαίμονες αλλά τους δείχνει.-

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας