Εθνικά Θέματα

Ο Ερντογάν γίνεται 66 ετών: Πώς άλλαξε τη ροή της ιστορίας των Τούρκων και έγινε διεθνής αντίπαλος

Από

Με αφορμή τα γενεθλιά του, το Sputnik σκιαγραφεί τον πιο ισχυρό άνδρα της Τουρκίας. Λαϊκός ηγέτης των Τούρκων, αντίπαλος των Ελλήνων; Ποια είναι η διαδρομή του και προς τα που οδεύει.

Μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι η παρουσίαση και ανάλυση του φαινομένου Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν, που σήμερα κλείνει τα 66 χρόνια του.

Ο ισχυρός ηγέτης της Τουρκίας αντιπροσωπεύει τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος ισχύος. Από τη μία μεριά, έχει τη λαϊκή αποδοχή στο εσωτερικό της Τουρκίας, ενώ, την ίδια στιγμή, δημιουργεί αντιπαλότητες παγκοσμίως, με τη ρητορική του και τις πολιτικές που ακολουθεί.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, που εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή της χώρας του, η Τουρκία έχει αλλάξει εντελώς και ο Τούρκος Πρόεδρος φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για αυτό.

«Δεν αφήνει καμία κατάσταση χωρίς να την εκμεταλλευτεί. O Τούρκος πρόεδρος φαίνεται πρακτικός και ιδεαλιστής, εύστροφος και δραστήριος, ενώ ασχολείται διαρκώς με το πολιτικό του προφίλ», επισημαίνει στο Sputnik,ο Δημήτρης Σταθακόπουλος, Δρ Παντείου Πανεπιστημίου, τουρκολόγος, συνεργάτης του κέντρου Τουρκικών και Ευρασιατικών μελετών του Πανεπιστημίου Πειραιά, δικηγόρος στον Άρειο Πάγο.

O αναλυτής παρακολουθεί τον Ερντογάν από τότε που ήταν Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης.

«Επί 25 χρόνια όλα τα σχέδιά του φαίνεται να υλοποιούνται. Αυτό οφείλεται στην οξυδέρκεια που τον διακρίνει καθώς και το ισχυρό ένστικτό του, που τον κρατούν σε απόσταση από ζημιογόνες επιρροές. Εκ του αποτελέσματος οδηγείται στις σωστές αποφάσεις». 

Με τον Ερντογάν στο τιμόνι, το βιοτικό επίπεδο του μέσου Τούρκου ανέβηκε, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Από το 2002, η αύξηση του τουρκικού ΑΕΠ ανήλθε κατά μέσον όρο στο 7% ετησίως, ειδικά την πρώτη δεκαετία διακυβέρνησης, οπότε ανέλαβε τα ηνία της χώρας το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, που ίδρυσε ο ίδιος.

Στελέχη επιχειρήσεων ελληνικής καταγωγής και εθνικότητας που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, συμφωνούν ότι η τουρκική πολιτική ηγεσία έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη διαχρονική ανάπτυξη της οικονομίας αλλά και ειδικότερα ο ίδιος ο Ερντογάν.

«Οι Tούρκοι επιχειρηματίες παρέλαβαν την οικονομία πριν από 20 χρόνια και την εκτόξευσαν, υπό την καθοδήγηση της τουρκικής κυβέρνησης. Ο Ερντογάν επανεκλέγεται γιατί αύξησε το βιοτικό επίπεδο του μέσου Τούρκου πολίτη το οποίο έχει πολλαπλασιαστεί. Εμπνέει αυτοπεποίθηση, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς μαζί του», είχε επισημάνει στο Sputnik μεταξύ άλλων, ο CEO της Haribo Τουρκίας, Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής Κώστας Βλάχος.

«Με ένα ιδιότυπο χιούμορ που διαθέτει, εντυπωσιάζει το πλήθος το οποίο πείθει για τις απόψεις και τις ιδέες του», προσθέτει ο Δ. Σταθακόπουλος.

Παράλληλα, όμως, η περιφρόνηση του καθεστώτος στα ανθρώπινα δικαιώματα δεν περνά απαρατήρητη.

Ο ΟΗΕ καταγγέλει την Τουρκία για «σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων».

Στη μετάβασή του από την πρωθυπουργία, στην προεδρία το 2014 είχε συγκεντρώσει τόσες εξουσίες στα χέρια του, κάτι που άρχισε να δείχνει εμπράκτως την απομάκρυνση του από τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Καθοριστική ημερομηνία για τον Ερντογάν ήταν η 15η Ιουλίου 2016. Το στρατιωτικό πραξικόπημα απέτυχε να τον ανατρέψει αλλά του έδωσε την ευελιξία να προχωρήσει σε δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις και διώξεις των πολιτικών του αντιπάλων όπως και σε ξηλωμα του υπάρχοντος συστήματος.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, το 2017 την επιτυχία της πολιτική μετατροπής της Τουρκίας σε μια εκτελεστική προεδρία, αντικαθιστώντας το υπάρχων κοινοβουλευτικό σύστημα διακυβέρνησης. Ο λαός δίνει το 52,59% στον Ερντογάν στις εκλογές του 2018, καθιστώντας τον απόλυτο κυρίαρχο.

Στο διεθνές τοπίο δημιουργεί διαρκώς συγκρούσεις.

«Είναι τελειομανής, υπεύθυνος και επιμελής, ωστόσο, συχνά αναλαμβάνει περισσότερα απ’ όσα έχει τη δυνατότητα να διεκπεραιώσει. Όπως για παράδειγμα να γίνει ηγέτης  των μουσουλμάνων του κόσμου και συγχρόνως αυτόνομος αλλά συνεργαζόμενος κατά το δοκούν με Δύση και Ανατολή, αναφέρει ο Δ Σταθακόπουλος.

«Τα σύνορα της τουρκικής καρδιάς» κατά τον Ερντογάν, μετατοπίζονται πολύ πιο μακριά από τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας όπως εκείνα έχουν καθοριστεί από τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Οι εδαφικές αμφισβητήσεις τόσο απέναντι στην Ελλάδα, την Κύπρο όσο και τα κράτη της Μέσης Ανατολής τον φέρνουν σε αντιπαλότητα με τον διεθνή παράγοντα. Ειδικά οι επετατικές κινήσεις του στη Συρία.

Οι σχέσεις του Ερντογάν με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ επανακαθορίζονται διαρκώς. Αν και Ρωσία – Τουρκία συνεργάζονται στενά μετά την συμφωνία των S-400 και για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στο Ακουγιού, φαίνεται ότι διαφωνούν, αυτή τη στιγμή, στο ζήτημα της Συρίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία έχει ζητήσει αμυντικά συστήματα Patriot από τις ΗΠΑ, με τις οποίες, μέχρι πρότινος, οι σχέσεις τους περνούσαν σημαντική κρίση, μετά τη ρωσοτουρκική συμφωνία των S-400.

«Η ανυπομονησία και η υπερβολική αυστηρότητα ή ο ισλαμικός συντηρητισμός που εκδηλώνει κατά περιόδους, σαφώς και πλήττουν την εικόνα του εσωτερικά και κάποιες φορές σε Δύση και Ανατολή, αναλόγως των συμφερόντων των υπολοίπων παικτών που εμπλέκονται», τονίζει ο Δ. Σταθακόπουλος.

Για την Ελλάδα αναφέρεται πολλές φορές προκλητικά, υποτιμητικά και επιθετικά, προκαλώντας το θυμό των Ελλήνων και όχι μόνο.

Η απροσδόκητη αλλαγή

Μέχρι την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου αρκετοί αναλυτές προσκείμενοι είτε σε Ανατολή και Δύση, παραδέχονταν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν είναι εγγύση σταθερότητας.

Διπλωματικές πηγές έχουν εκφράσει την άποψη ότι παρά τις επεκτατικές ρητορικές δεν θα έκανε ποτέ πόλεμο με την Ελλάδα.

Το 2019, όμως, δέχθηκε ένα καθοριστικό πλήγμα που κλόνισε την εικόνα του πανίσχυρου ηγέτη.

Το κόμμα του έχασε τις δημοτικές εκλογές σε Κωνσταντινούπολη, Άγκυρα και άλλες τουρκικές πόλεις.

«»Όποιος κερδίζει την Κωνσταντινούπολη, κερδίζει και την Τουρκία» λέει μια τουρκική παράδοση και ο Ερντογάν το γνωρίζει καλά αυτό. Εκεί οι Τούρκοι προτίμησαν τον Εκρέμ Ιμάμογλου, αντί για τον εκλεκτό του Ερντογάν, τον Μπιναλί Γιλντιρίμ.

Την ίδια στιγμή, κάτω από το 30% έχουν πέσει τα ποσοστά του κυβερνώντος Κόμματος ΑΚΡ, σύμφωνα με τα όσα επισήμανε ο γενικός διευθυντής της τουρκικής ερευνητικής εταιρείας KONDA Μπεκίρ Αγάρντιρ, τον περασμένο Οκτώβριο, υπογραμμίζοντας ότι το ΑΚΡ συγκεντρώνει το χαμηλότερο ποσοστό των τελευταίων 17 χρόνων.

Σε αυτό το κλίμα, ο Τούρκος πρόεδρος ανέλαβε δράση για να επαναφέρει το χαμένο του γόητρο, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό.

Σε κάθε περίπτωση, η υστεροφημία του και η πεποίθηση ότι αφήνει κάποια πολιτική κληρονομιά, είναι κάτι σημαντικό για αυτόν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, λίγο πριν ο Τούρκος Πρόεδρος αποφασίσει να φύγει από το αξίωμα θα δώσει το όνομά του στο νέο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, μια απόφαση με ιδιαίτερο σημειολογικό πρόσημο.

«Ελπίζει στην υστεροφημία του, που, κάποια στιγμή, θα αντικαταστήσει τα πορτραίτα του Κεμάλ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα περάσει στην ιστορία, χωρίς να είναι γνωστός ο τρόπος», σημειώνει ο Δ Σταθακόπουλος.

Πηγή: https://sputniknews.gr

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας