Σκέψεις Ενστόλου

Ποτέ ξανά AUSCHWITZ – TREBLINKA – MAUTHAUSEN

Ή μήπως θα ξανά υπάρξουν;

του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου

Όσες φορές κι αν μιλήσουμε για το Ολοκαύτωμα, όσα Ιστορικά, Κοινωνιολογικά και Φιλοσοφικά Δοκίμια και αν δημοσιευθούν, όσες Λογοτεχνικές αναψηλαφήσεις και αν επιχειρηθούν, όσες ταινίες και αν γυριστούν και όσες εκδηλώσεις τιμής και αν γίνουν πάντοτε θα υπολειπόμαστε δραματικά από το ΧΡΕΟΣ.

Το ΧΡΕΟΣ του Λόγου, της Ομιλίας και της Γραφής για ένα γεγονός που, ακριβώς επειδή χαρακτηρίστηκε “ΑΝΕΙΠΩΤΟ”, μας υποχρεώνει και θα μας υποχρεώνει εσαεί να μιλάμε γι’ αυτό.

Κι αν όχι για να κατορθώσουμε κάποια στιγμή αυτό που εξακολουθεί να φαίνεται ακατόρθωτο, δηλαδή να το καταλάβουμε, τουλάχιστον για να δικαιούμαστε να λέμε πως κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να μην το επαναλάβουμε.

Μα θ’ αναρωτηθεί κανείς:

“Μπορεί να υπάρξει AUSCHWITZ μετά το AUSCHWITZ ;” παραφράζοντας τη γνώμη του Theodor W. ADORNO ότι δεν μπορεί να υπάρξει ποίηση μετά το AUSCHWITZ, θα ήταν Bαρβαρότητα.

“Μπορεί να υπάρξει TREBLINKA μετά την TREBLINKA;

MAUTHAUSEN μετά το MAUTHAUSEN;

Μπορεί μετά τα πενήντα Πανευρωπαϊκώς διεσπαρμένα Ναζιστικά Στρατόπεδα Συγκέντρωσης ή και Εξόντωσης να λειτουργήσει ξανά μια φρικαλέα εργοστασιακή αλυσίδα θανάτου μ’ Επιστημονική καθοδήγηση αλλά και με ανατριχιαστικά ψυχρή καταγραφή των ημερήσιων “επιτυχιών”:

Α) Τόσες κατσαρίδες στο Κρεματόριο.

Β) Τόσα χρυσά δόντια.

Γ) Τόσα χρυσά δαχτυλίδια.

Δ) Τόσα ασημένια μενταγιόν Πεντάλφα.

Ε) Τόσοι ασημένιοι Σταυροί.

Γιατί στα Στρατόπεδα αυτά υπήρχαν και Εβραίοι και Χριστιανοί. Χριστιανοί Καθολικοί, Προτεστάντες, Ορθόδοξοι και Παγανιστές Τσιγγάνοι.

Και όλοι τους αναρωτιόνταν:

“ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥΣ”.

Όπως συνεχίζουμε ν’ αναρωτιόμαστε ΟΛΟΙ μας, πιστεύοντες και μη.

Η πρώτη αυθόρμητη απάντηση είναι αρνητική:

“Ο Χ Ι ΔΕΝ μπορεί, είναι αδύνατο να υπάρξει AUSCHWITZ μετά το AUSCHWITZ επειδή είναι αδιανόητο.

Την αρνητική απάντηση δεν την υπαγορεύει η Ιστορία ή η πεποίθηση ότι, εφόσον τώρα πια ξέρουμε, έχουμε λάβει τα μέτρα μας ή τέλος πάντων θα τα λάβουμε αν χρειαστεί.

Τη συντάσσει η επιθυμία μας ή καλύτερα η βαθιά ανάγκη μας να εμπιστευθούμε εκ νέου τον Άνθρωπο και την Ανθρωπότητα, τον εαυτό μας δηλαδή.

Να εμπιστευθούμε τη μνήμη του, που σημαίνει την ικανότητά του να μεταφράζει όντως σε μάθος το πάθος όπως παραμυθητικά μάς διαβεβαιώνει ο Αισχύλος.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ όμως ΠΟΛΛΑ επιτρέπουν τον φόβο ότι ούτε καν το ΚΟΡΥΦΑΙΟ πάθημα, το AUSCHWITZ, δεν έγινε μάθημα ικανό ν’ αλλάξει ριζικά, Οικουμενικά και διά παντός το πνεύμα μας.-

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας