Η Κραυγή του Ενστόλου

Στον Έλληνα Στρατιώτη, Ναύτη και Αεροπόρο

του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου

Μια Ιαπωνική παράδοση λέει πως στο Μεσαίωνα όταν η χώρα σπαρασσόταν από Εμφύλιες διαμάχες συναντήθηκαν στο Πεδίο της Μάχης δύο αντίπαλοι Στρατοί.
Προτού γίνει η παραμικρή κίνηση οι Αρχηγοί της κάθε πλευράς κλείστηκαν μόνοι τους σε μια καλύβα.
Δεν είπαν τίποτα παρά μόνον κοιτάχτηκαν στα μάτια.
Κάποτε ο ένας από τους δύο βγήκε πρώτος, πήρε τον Στρατό του και αποχώρησε.
Σε αντίθεση με τον αντίπαλό του είχε αμελήσει το Ρητό των Σαμουράι:
“ΔΕΝ κατεβαίνεις στο πεδίο της μάχης αν δεν έχεις πρώτα νικήσει μέσα σου”.

Φοβάμαι πως παρά την οργή που έχει προκαλέσει η Τουρκική στάση, όχι μόνο με τις κινήσεις στο Αιγαίο μα και με το ΠΑΝΗΓΥΡΙ στην Αγία Σοφία, η αίσθηση στην Ελληνική Κοινωνία είναι πως αν ένας Ελληνας και ένας Τούρκος βρίσκονταν σε μια τέτοια συνάντηση φονικών βλεμμάτων αυτός που θα ΑΠΟΧΩΡΟΥΣΕ ΠΡΩΤΟΣ θα ήταν ο ΕΛΛΗΝΑΣ. Αυτή είναι η αίσθηση σε όσους ΔΕΝ βασίζονται σε Θαύματα της Παναγιάς και δεν τρέφουν ψευδαισθήσεις Εθνικιστικού μεγαλείου.

Όμως άλλο ο ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ και άλλο η ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ.

Για ορισμένους η τελευταία οφείλεται στην πολιτική κατευνασμού που έχουν ακολουθήσει οι Μεταπολιτευτικές Ελληνικές Κυβερνήσεις απέναντι στην Τουρκία.
Ταπεινή μου γνώμη η Εξωτερική Πολιτική κατευνασμού είναι στοιχείο ενός πολιτισμένου, σύγχρονου Κράτους και ΔΕΝ σχετίζεται με αυτή τη γενικευμένη ηττοπάθεια.
Η Ελλάδα ΟΡΘΩΣ επένδυσε στις Διεθνείς Συμμαχίες της.
Στο εσωτερικό της όμως η νοοτροπία ακινησίας που μας διέπει στα Οικονομικά, στην Πολιτική και στην Κοινωνία μάς έφερε σε μια πρωτοφανή πολλαπλή κρίση η οποία δεν ήταν δυνατόν ν’ αφήσει ανέπαφο το Στράτευμα.
Οι νοοτροπίες αγκύλωσις είναι που φέρνουν ηττοπάθεια.

Υπάρχουν φυσικά αξιόμαχες Μονάδες και Αξιωματικοί με ΥΨΗΛΟ ΦΡΟΝΗΜΑ.
Αλλά με τις εξαιρέσεις ΔΕΝ γίνεται δουλειά.
Και αυτή τη δηλητηριώδη ακινησία δεν την ανατρέπεις σ’ ένα θερμό επεισόδιο με παραπομπές στον Λεωνίδα ή στους παππούδες που πολέμησαν το 1940.

Μην μπερδεύουμε συνθήκες και περιστάσεις, εποχές και ανθρώπους.
Τότε το να πολεμήσει κάποιος ήταν κάτι αυτονόητο.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ.
ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΙΣΩ.

Επίσης είμαστε Δημοκρατία και όχι ένα Στρατοκρατικό οπισθοδρομικό Καθεστώς όπως η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ ΕΡΝΤΟΓΑΝ.
Αυτές είναι οι κατακτήσεις μας έναντι του κακού, ακίνητου και παθητικού εαυτού μας αλλά και έναντι της ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΠΑΝΟΠΛΗΣ Τουρκίας.
Δεν τολμώ να φανταστώ σε πόσο δεινή θέση θα ήταν η Ελλάδα δίχως την Ευρωπαϊκή Ένωση και το NATO παρά τα προβλήματά τους και πόσο ευάλωτη και απομονωμένη απέναντι σ’ έναν γείτονα που κατανοεί τον κόσμο μόνον μέσα από τη βία της ισχύος.

Γι’ αυτό όμως η Ελλάδα χρειάζεται και ΙΣΧΥΡΕΣ και ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ Ένοπλες Δυνάμεις ΔΙΧΩΣ Δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία.
Στις Φρεγάτες, στα νησιά μα και στα πολεμικά αεροσκάφη βρίσκονται ΔΙΚΑ μας παιδιά, επαγγελματίες Στρατιωτικοί και Κληρωτοί.
ΑΞΙΖΟΥΝ κάτι καλύτερο σε ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ΟΡΓΑΝΩΣΗ και ΑΜΟΙΒΕΣ για όταν χρειαστεί να ρισκάρουν τη ζωή τους για εμάς.-

 

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας