Άμυνα Διπλωματία

Strategic Culture: Εάν ΝΑΤΟ και ΕΕ εγκρίνουν μια Ουκρανία με πυρηνικά όπλα θα ξεσπάσει ο Αρμαγεδδών

Οι προσπάθειες για την πρόληψη της διάδοσης των πυρηνικών όπλων είναι ένα από τα λίγα θέματα στα οποία συμφωνούν οι μεγάλες δυνάμεις, σκοπεύοντας να συνεχίσουν να περιορίζουν την εξάπλωση των πυρηνικών όπλων και να εμποδίζουν τους νεοεισερχόμενους στην αποκλειστική πυρηνική λέσχη αναφέρει σε ανάλυσή του το thin tank Strategic Culture Foundation.

Ο πρώην απεσταλμένος της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, ο στρατηγός Petro Garashchuk, δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξή του στην τηλεόραση Obozrevatel ότι «θα το πω για άλλη μια φορά.
Έχουμε την ικανότητα να αναπτύσσουμε και να παράγουμε τα δικά μας πυρηνικά όπλα, που είναι επί του παρόντος διαθέσιμα στον κόσμο, όπως εκείνα που κατασκευάστηκαν στην πρώην ΕΣΣΔ και τώρα βρίσκονται σε ανεξάρτητη Ουκρανία, που βρίσκεται στην πόλη Dnipro (πρώην Dnipropetrovsk) παράγουν αυτά τα είδη διηπειρωτικών βαλλιστικών βλημάτων.
Παράλληλα, η Ουκρανία δεν χρειάζεται να ανησυχεί για τις διεθνείς κυρώσεις κατά τη δημιουργία αυτών των πυρηνικών όπλων.

Το ζήτημα των πυρηνικών όπλων συνέδεε πάντα τις μεγάλες δυνάμεις, ιδίως μετά την υπογραφή της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT).
Η απόφαση να μειωθεί ο αριθμός των πυρηνικών όπλων προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ήταν παράλληλη με την ανάγκη να αποτραπεί η διάδοση τέτοιων όπλων μαζικής καταστροφής σε άλλες χώρες προς το καλύτερο συμφέρον της ανθρωπότητας.

Κατά τη διάρκεια των τελικών σταδίων του Ψυχρού Πολέμου, η επιστημονική κοινότητα κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να εντυπωσιάσει την αμερικανική και σοβιετική ηγεσία πως ακόμα και μια περιορισμένος πυρηνικός πόλεμος θα κατέστρεφε την ανθρωπότητα.
Συνεπώς, η Μόσχα και η Ουάσιγκτον ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις START (Συνθήκη για τη μείωση των στρατηγικών όπλων) για τη μείωση του κινδύνου πυρηνικού χειμώνα.
Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, το Μνημόνιο της Βουδαπέστης έπεισε την Ουκρανία να παραιτηθεί από τα πυρηνικά της όπλα και να προσχωρήσει στη ΝΡΤ με αντάλλαγμα για διαβεβαιώσεις ασφαλείας από τους υπογράφοντες.

Η Ουκρανία άρχισε τα τελευταία χρόνια να σκέφτεται τη δυνατότητα επιστροφής της στην πυρηνική πτυχή, ειδικά υπό το πρίσμα των πρόσφατων ενεργειών της Βόρειας Κορέας.
Το μάθημα του Kim Jong un φαίνεται να είναι ότι το πυρηνικό αποτρεπτικό παραμένει ο μόνος τρόπος να διασφαλιστεί η πλήρης προστασία μιας χώρας έναντι ενός περιφερειακού ηγεμόνα.
Η κατάσταση στην Ουκρανία, ωστόσο, διαφέρει από αυτή της Βόρειας Κορέας, συμπεριλαμβανομένων των συμμαχιών και των σχέσεων εξουσίας.
Η κυβέρνηση του Κιέβου ανέλαβε την εξουσία ως αποτέλεσμα ενός πραξικοπήματος που διεξάγεται από εξτρεμιστικά εθνικιστικά στοιχεία που αναζητούν την έμπνευσή τους από το ναζιστικό συνεργάτη Stepan Bandera.

Ο μακρύς βραχίονας του ΝΑΤΟ ανέκαθεν εμπλέκεται βαθιά στους «σκοτεινούς μηχανισμούς» που οδήγησαν στην ανάδειξη του Poroshenko στην ουκρανική Προεδρία.
Από γεωπολιτική άποψη, η λειτουργία του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία (η οποία προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο μετά το πραξικόπημα) ακολουθεί τα βήματα του τι συνέβη στη Γεωργία.
Το ΝΑΤΟ τείνει να οργανώνει χώρες με υπάρχοντα αντι-Ρωσικά συναισθήματα για να διοχετεύσει τη Ρωσοφοβία σε συγκεκριμένες ενέργειες που αποσκοπούν στην υπονόμευση της Μόσχας.
πόλεμος στο Donbass είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα.

Ωστόσο, η Ουκρανία δεν μπόρεσε να υποτάξει τους αντάρτες στην περιοχή του Donbass.
Το «πάγωμα» των συγκρούσεων οδήγησε σε ένα αδιέξοδο και στην πτώση της δημοτικότητας της κυβέρνησης του Κιέβου, καθώς η ποιότητα ζωής του πληθυσμού βιώνει μια απότομη πτώση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους, αφήνοντας τον Poroshenko απελπισμένο και στον πειρασμό να στραφεί σε προκλήσεις όπως το πρόσφατο συμβάν στα στενά του Kerch.

Η ιδέα της επανάληψης της παραγωγής των πυρηνικών όπλων από την Ουκρανία επί του παρόντος επικαλύπτεται από μικρά αριθμητικά στοιχεία, αλλά θα μπορούσε να λάβει χώρα τους προσεχείς μήνες, ειδικά εάν η κυβέρνηση του Poroshenko συνεχίσει να παραπαίει.
Η νεοσυντηρητική πτέρυγα της αμερικανικής ηγεσίας, η οποία δεσμεύεται απολύτως για την καταστροφή της Ρωσικής Ομοσπονδίας, θα μπορούσε να ενθαρρύνει το Κίεβο σε αυτήν την πορεία, παρά τους ανυπολόγιστους κινδύνους που ενέχει.

Η ΕΕ, από την άλλη πλευρά, θα ήταν πιθανό να τρομοκρατηθεί από την προοπτική, η οποία θα την τοποθετούσε επίσης ανάμεσα σε ένα μεγάλο δίλλημα.
Το Κίεβο, από τη μία πλευρά, θα μπορέσει να αποσπάσει από την ΕΕ την απαραίτητη οικονομική βοήθεια σε αντάλλαγμα για να μην προχωρήσει στην κατασκευή πυρηνικών, ενώ από την άλλη πλευρά οι νεοσυντηρητικοί των ΗΠΑ θα ωθούσαν την Ουκρανία προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Η Μόσχα, αν βρεθεί αντιμέτωπη με μια τέτοια πιθανότητα θα απαντούσε δυναμικά.

Παρά την ύπαρξη καλών σχέσεων με τη Βόρεια Κορέα, η Ρωσία δεν φάνηκε υπερβολικά ενθουσιασμένη από την προοπτική, μια γειτονικής της χώρα να διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο.
Με την Ουκρανία, η απάντηση της Μόσχας θα είναι πολύ πιο σοβαρή.
Μια πυρηνική Ουκρανία θα είναι κόκκινη γραμμή για τη Μόσχα, όπως ήταν η Κριμαία και η Σεβαστούπολη.

Αξίζει να θυμηθούμε τα λόγια του Ρώσου Προέδρου όταν αναφερόμαστε στη δυνατότητα εισβολής του ΝΑΤΟ στην Κριμαία κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του 2014: «Ήμασταν έτοιμοι να το κάνουμε [θέτοντας σε εγρήγορση το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας], Ρώσοι ζουν εκεί, κινδυνεύουν, δεν μπορούμε να τους αφήσουμε, δεν ήμασταν εμείς οι οποίοι δεσμεύτηκαν για πραξικόπημα, ήταν οι εθνικιστές και οι άνθρωποι με ακραίες πεποιθήσεις. Δεν νομίζω ότι αυτή είναι η επιθυμία κάποιου – να μετατραπεί σε παγκόσμια σύγκρουση».
Το να δοθεί η έγκριση για πυρηνικά στην Ουκρανία και σε μια τόσο ασταθή και απομονωμένη από την πραγματικότητα κυβέρνηση μπορεί να είναι απλώς η σπίθα που θα δημιουργήσει τον Αρμαγεδδών.

Πηγή: www.bankingnews.gr

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας