Απόψεις

«Τα διπλωματικά τεχνάσματα τα οποία θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της»

Του Θεόδωρου Χαραλαμπάκη, Απόφοιτος Πολιτικής Επιστήμης ΔΠΘ

«Ποια είναι η Ελλάδα που μιλάει έτσι; Δεν λένε τέτοιες κουβέντες στην Τουρκία. Σε ποιόν νομίζεις ότι μιλάς; Για μαζέψου λίγο! Για μάθε τα όρια σου! Αν δεν μάθεις τα όρια σου η Τουρκία θα απαντήσει αναλόγως!»

Αυτά ήταν τα λόγια του Τούρκου Προέδρου και οι πρώτες αντιδράσεις του, μετά την συμφωνία της Ελλάδας με την Ιταλία για την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ τους. Ο προσδιορισμός «προκλητικός» πλέον μοιάζει κλισέ για τον Ερντογάν.

Η Ελλάδα έκανε ένα σημαντικό βήμα μετά την υπογραφή συμφωνίας ανακήρυξης της ΑΟΖ με την Ιταλία, για να ξεκινήσει να ορίζει την ΑΟΖ της, όπως ακριβώς ορίζει το πρωτόκολλο στη βάση της UNCLOS (οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών βάσει διμερών συμφωνιών), και βλέπουμε τον Τούρκο Πρόεδρο να αντιδρά λεκτικά με επιθετικότητα τη στιγμή που ήδη έχει υπογράψει Τουρκολιβυκό σύμφωνο αλλά και συνοδεία συνεχών προκλητικών κινήσεων στο νοτιοανατολικό αιγαίο.

Δεν θα πρέπει να μας παραξενέψει αν στο άμεσο μέλλον δούμε ένα εκ νέου κύμα μεταναστών στον Έβρο. Προφανώς και θα καταφύγει σε γνωστές τακτικές του παρελθόντος ασκώντας πίεση στην Ελλάδα σε μία προσπάθεια να αποπροσανατολίσει την ελληνική κυβέρνηση όσον αφορά τα επόμενά της βήματα στην σκακιέρα της εξωτερικής πολιτικής.

Πόσο σημαντικό είναι να ορίσει η Ελλάδα την ΑΟΖ της

Καλό θα είναι να αποσαφηνίσουμε το εξής. Η Ελλάδα με την Κύπρο διαθέτουν την μεγαλύτερη ΑΟΖ μαζί σε ολόκληρη την Μεσόγειο, μεγαλύτερη και από αυτή της Ιταλίας, ενώ σε έκταση είναι μεγαλύτερη από την χερσαία έκταση της Γαλλίας. Αυτό για να αντιληφθούμε την ισχύ που θα λάβει η Ελλάδα από την πλήρη οριοθέτηση της ΑΟΖ της.

Στη συνέχεια, με την οριοθέτηση της ΑΟΖ θα μιλάμε για νόμιμα ελληνικά θαλάσσια σύνορα, πράγμα που σημαίνει ότι «κουμάντο» θα κάνει η ίδια η Ελλάδα εντός συνόρων της, ενώ θα μπορεί να καταδικάζει οποιαδήποτε παραβίαση, στη διεθνή σφαίρα.

Στόχος της Ελλάδας να απομονώσει διπλωματικά την Τουρκία

Η Ελλάδα μετά την συμφωνία με την Ιταλία, θέλει να προχωρήσει την συμφωνία με την Αλβανία. Η αρχή είχε γίνει το 2004 με τον Κώστα Καραμανλή τότε στην Πρωθυπουργία και την Ντόρα Μπακογιάννη στο Υπουργείο Εξωτερικών αλλά με τον Έντι Ράμα να ανατρέπει τελικά την όποια συμφωνία.
Όσον αφορά τις υπόλοιπες γειτονικές χώρες, η χώρα κλειδί στο όλο διπλωματικό παιχνίδι είναι η Αίγυπτος. Επισυνάπτοντας συμφωνία με τη χώρα των Φαραώ, η Ελλάδα αμέσως «μπλοκάρει» τα σχέδια της Τουρκίας για γεωτρήσεις στο νοτιοανατολικό αιγαίο, ενώ παράλληλα «διαγράφει» το ισχύον τουρκολιβυκό σύμφωνο, καθώς θα διέρχεται από ελληνικά ύδατα, πράγμα παράνομο.

Όσον αφορά την Λιβύη, η αφρικανική χώρα παραδοσιακά μετέθετε την διαδικασία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο. Η χώρα μας λοιπόν ως γνήσια πρεσβευτής των διεθνών θεσμών άρα και του Διεθνούς Δικαστηρίου, πρέπει να οδηγήσει την υπόθεση αυτή στο θεσμό αυτό έτσι ώστε Αλβανία, Ιταλία, Λιβύη Αίγυπτος και Κύπρος να έχουν ορίσει ΑΟΖ σύμφωνα με τους διεθνής κανονισμούς και η μόνη χώρα η οποία θα αποστατεί από τις διμερής συμφωνίες μεταξύ των κρατών αυτών θα είναι η Τουρκία. Κάπως έτσι η Ελλάδα απομονώνει την Τουρκία διπλωματικώς.

Αυτό θα δώσει στην Ελλάδα τη δυνατότητα να μπορεί να αντιμετωπίσει με διπλωματικό και πολιτικό τρόπο τις επεκτατικές πολιτικές της γείτονος χώρας βάζοντας ένα μεγάλο STOP στα σχέδια του Τούρκου Προέδρου.
Παράλληλα, με το Καστελόριζο στα Νότιοανατολικά της η Ελλάδα καταφέρνει και περιορίζει ακόμη περισσότερο τα σχέδια της Τουρκίας για την πλαισίωση των εκεί περιοχών. Επομένως με μία κοινή συναινέση συμφωνία ανάμεσα σε Ελλάδα – Κύπρο – Αίγυπτο βασισμένη σε διμερής συμφωνίες μεταξύ αυτών των 3 κρατών, ο Ερντογάν θα κατανοήσει έμπρακτα τη δυναμική της Ελλάδας αλλά και την πετυχημένη εξωτερική πολιτική της η οποία βασίζεται σε καλές σχέσεις με τους γείτονες και όχι σε προκλητικότητες όπως ο ίδιος συνηθίζει να φτάνει.

Ακόμη με την οριοθέτηση της ΑΟΖ η Ελλάδα στο νότιο νοτιοδυτικό κομμάτι της, θα έχει πλήρη κυριότητα στο να εκμεταλλευτεί όπως η ίδια θέλει τα κοιτάσματα της που βρίσκονται στα νότια της Πελοποννήσου και δυτικά της Κρήτης. Πράγμα που σημαίνει αυτόματα την ανάπτυξη των γύρω περιοχών (Πελοπόννησος και Κρήτη) .
Η δυσκολία με την Αίγυπτο – Το «κλειδί» για να επιτευχθεί η συμφωνία αυτή
Οι σχέσεις του Τούρκου Προέδρου (Ερντογάν) με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο (Σίσι) δεν είναι και στο καλύτερο επίπεδο. Παρ’όλα αυτά η Αίγυπτος ανέκαθεν ως φιλικά προσκείμενο κράτος στην Τουρκία, κυρίως λόγω της θρησκείας αλλά και επειδή αποτελούσε χαλιφάτο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, δύσκολα να «γυρίσει» την πλάτη στην Τουρκία.

Φοβούμενη η Αίγυπτος να μην επωμιστεί όλο το βάρος της απόφασης διαχωρισμού των υδάτινων «χωραφιών» στην περιοχή του Καστελόριζου κρατά μία πιο ουδέτερη στάση απέναντι στην Ελλάδα προτρέποντας την να ορίσει η τελευταία πρώτα με την Κύπρο την συμφωνία για την ΑΟΖ.

Το «κλειδί» που αναζητά η Ελλάδα για την επίτευξη συμφωνίας για ΑΟΖ με την Αίγυπτο βρίσκεται στα τεκταινόμενα στη Λιβύη. Έχουμε την κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης (GNA) αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ έναντι του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) με ηγέτη την στρατάρχη Χαφτάρ. Τους πρώτους υποστηρίζει ο Ερντογάν (εμπράκτως και με μισθοφόρους) ενώ τον Χαφτάρ υποστηρίζει η Αίγυπτος. Όσο περισσότερο συνεχίζει να κερδίζει στρατιωτικά η GNA με τις δυνάμεις Ερντογάν τόσο η Αίγυπτος μέσω του Χαφτάρ θα πρέπει να απαντήσει. Και η διπλωματική οδός την παρούσα φάση μοιάζει πιο εφικτή από όλες τις άλλες. Πως θα γίνει αυτό; Επισυνάπτοντας συμφωνία διμερής με την Ελλάδα όσον αφορά την ΑΟΖ, πράγμα που σημαίνει ότι επιστρέφει την ήττα που δέχθηκε σε στρατιωτικό επίπεδο η Αίγυπτος μέσω διπλωματικής απάντησης.

Πηγή: https://www.grtimes.gr

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας