Η Κραυγή του Ενστόλου

Θα σοβαρευτούμε επιτέλους με την έννοια κάποιων λέξεων;

του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου

Υποθέτω ότι ο Εθνικός μας ποιητής όταν έγραφε τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν» δεν θα είχε προβλέψει τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτή η λέξη για τους Έλληνες δύο αιώνες μετά. Σκέφτομαι επίσης πως θα ήταν χρήσιμο αν μέσα σε όλες τις εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση κάποιοι κατέγραφαν τον βίο ορισμένων λέξεων που ξεκινάει από τη βαθιά αρχαιότητα της γλώσσας μας και συνεχίζει ακόμη και σήμερα.
Πρόχειρα αναφέρω τις λέξεις «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ«, «ΠΑΤΡΙΔΑ«, «ΜΥΘΟΣ» και «ΘΥΜΟΣ«.

Επέζησαν στη διάρκεια τόσων αιώνων πλην όμως, όπως όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, υπέστησαν τα τραύματα και τις αλλοιώσεις των καιρών.
Η σημασία τους μεταμορφώθηκε μέσα στη χρήση τους και τα συμφραζόμενα της ζωής.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η πραγματική μεταμόρφωση ήρθε στη διάρκεια αυτών των 200 ετών του σύγχρονου Ελληνικού βίου. Και εξηγούμαι τι εννοώ:

Η σημασία της λέξης «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» για τον Διονύσιο ΣΟΛΩΜΟ δεν απέχει πολύ από τη σημασία που είχε για τον Έλληνα της Κλασικής εποχής.
Απέχει όμως πολύ περισσότερο από τη σημασία την οποία μεταφέρει η σημερινή της χρήση.
Αν ο Διονύσιος ΣΟΛΩΜΟΣ άκουγε τους λυρικούς του Δημόσιου βίου μας, Πολιτικούς, δημοσιολογούντες ή απλώς φωνασκούντες, να υμνούν την απελευθέρωσή μας από τον εγκλεισμό του Κορονοϊού θα αναρωτιόταν πόσο παρωχημένες είναι οι αντιλήψεις του.

Μόνη του παρηγοριά ο Οδυσσέας ΕΛΥΤΗΣ που θα του υπενθύμιζε ότι η υποχρέωσή του ως ποιητή είναι να μας πει τι βλέπει στον αιώνα του.
Πώς είναι δυνατόν να μην είδε ότι ο κόσμος του μέσα σε λιγότερα από 200 χρόνια θα έλεγε τη λέξη «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» και θα εννοούσε σουλάτσο, σούρσιμο από καφετέρια και φαγάδικο, σουλάτσο και πάλι και άντε και καμιά διαδήλωση.

Τα σκεφτόμουν χθες όταν άκουγα τους Ύμνους εις την Ελευθερίαν που ανέπεμπαν οι διάφοροι:

«Επιτέλους απελευθερωθήκαμε, επιτέλους ξαναπήραμε τη ζωή μας, επιτέλους βγήκαμε από τα σπίτια μας».

Αντιλαμβάνομαι και συμμερίζομαι τον πόνο όσων επαγγελματιών υποχρεώθηκαν να αναστείλουν τις δραστηριότητές τους λόγω Κορονοϊού.
Και βέβαια δεν μπορεί να καλύψει το κενό η αποζημίωση.

Η αναστολή της Οικονομίας δημιουργεί μια δυναμική αδράνειας η οποία δύσκολα θα καλυφθεί και αυτό θα είναι το πραγματικό πρόβλημα στους επόμενους μήνες.

Με αφήνει παντελώς αδιάφορο η προσπάθεια παραγωγής λυρικής υπεραξίας από όσους ποζάρουν για το casting των νέων αγωνιστών της αγανάκτησης και του θυμού. Προγραμματίζουν την επόμενη πράξη της Αντιπολίτευσης και τους ΝΕΟΥΣ Αγανακτισμένους.

Θα είναι οι αγωνιστές της «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΣΟΥΛΑΤΣΟΥ». Ευγενές το άθλημα αλλά ελάχιστα παραγωγικό.-

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας

Top Post