Απόψεις

«Το παράδειγμα της Ρουάντα»

Του ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΥΛΛΙΚΚΑ

«Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι και ελεύθεροι…».
Επίκουρος, 2.500 χρόνια πριν στην Αθήνα,

Καντ, στην Αγγλία του Μεσαίωνα,

Τζέφερσον, στη διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ,
Διανοούμενοι της Γαλλικής Επανάστασης,
Μαρξ, στα συμπεράσματα της διδακτορικής του διατριβής.

Αυτό είναι και το πνεύμα όλων ανεξαιρέτως των σύγχρονων, ελεύθερων και δημοκρατικών κρατών.
Κράτη τα οποία έχουν ως κύρια προτεραιότητά τους την προάσπιση των Ατομικών Ελευθεριών εκάστου των πολιτών τους. Χωρίς ρατσισμό, χωρίς διακρίσεις. Κράτη τα οποία κτίστηκαν πάνω στα οστά εκατομμυρίων νεκρών που θυσιάστηκαν για αυτές τις Αξίες. Από τον Μεσαίωνα ώς τη Γαλλική Επανάσταση και από τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους ώς την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων. Κράτη με κοινωνική μόρφωση. Κράτη με Παιδεία.

Με αίσθημα αισιοδοξίας για την τελική δικαίωση του λαού μας, όλη η Κύπρος καλωσόρισε την ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από τις Αρχές και τις Αξίες που διέπουν τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτές της Αναγνώρισης, Αποδοχής και Σεβασμού της Διαφορετικότητας, αλλά και της Ισότητας όλων ενώπιον του Νόμου, των Θεσμών και του Κράτους.

Θα ήταν πραγματική λύτρωση για τον κυπριακό λαό η ενσωμάτωση αυτών των Αξιών ως το βασικό στοιχείο της κοινωνίας μας. Θα εξουδετέρωνε αμέσως τον ρατσισμό και τον διαχωρισμό της κοινωνίας μας σε Έλληνες, Τούρκους, Αρμένιους, Μαρωνίτες, Λατίνους, Ρώσους, Κινέζους, μετανάστες και οτιδήποτε άλλο ήθελε περιλάβει το ρατσιστικό σχέδιο λύσης της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

Φαίνεται πως, 16 χρόνια μετά την ένταξή μας στην Ε.Ε. και αφού έχουμε ενσωματώσει το ευρωπαϊκό κεκτημένο στη νομοθεσία μας, οδηγούμε την Παιδεία μας μέσα στα ρατσιστικά μονοπάτια του διαχωρισμού και θα διδάσκουμε στους νέους μας πόσο δίκαια είναι τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Τουρκίας.

Η Ε.Ε. μάς υποχρέωσε να ενοποιήσουμε τους εκλογικούς καταλόγους, αλλά τα σχολεία μας θα πρέπει να διδάσκουν τον επαναδιαχωρισμό σε «ζώνες» και «κοινότητες».
Οι τελευταίες Ευρωεκλογές μάς έδειξαν τον δρόμο της Δημοκρατίας μέσα από μία Ενιαία Κοινωνία. Ο λαός με τις επιλογές του βροντοφώναξε: «Όχι στον ρατσισμό».
Εμείς όμως διοργανώνουμε δικοινοτικά σεμινάρια για τους διευθυντές των σχολείων μας, που προωθούν την αποδοχή του εθνοτικού διαχωρισμού μέσα από την Παιδεία.

Εισήγησή μου προς τους διευθυντές Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης είναι η συμπερίληψη της ιστορίας της Ρουάντα στο δικοινοτικό πρόγραμμα εκπαίδευσης και μάλιστα στο «Κεφάλαιο Α
–Μάθημα 1ο».

Η ιστορία της Ρουάντα έχει ανατριχιαστικές ομοιότητες με τη δική μας.

Η Ρουάντα, μια μικρή χώρα στο κέντρο της Αφρικής, έχει πληθυσμό κοντά στα 12,5 εκατομμύρια και η κοινωνία της απαρτίζεται από 2 κοινότητες: 85% Χούτου και 15% Τούτσι.
Η Ρουάντα βρισκόταν για δεκαετίες κάτω από αποικιακό καθεστώς (Γερμανών, Βέλγων) και πήρε την «ανεξαρτησία» της το 1962. Στο Σύνταγμα που της δόθηκε όμως υπήρχαν ρατσιστικές πρόνοιες σύμφωνα με τις οποίες ο λαός διαχωρίζεται σε δύο κοινότητες και πως η κοινότητα των Τούτσι τυγχάνει ξεχωριστής μεταχείρισης. Αυτό προκάλεσε «διακοινοτικές συγκρούσεις» και για πολλά χρόνια η χώρα βρισκόταν σε συνεχείς εντάσεις.
Στην προσπάθειά τους να «διορθώσουν» την κατάσταση, οι ξένες δυνάμεις πρότειναν το 1991 νέο Σύνταγμα με το οποίο γινόταν ξεκάθαρος διαμοιρασμός της εξουσίας. Με την ελπίδα ότι θα έμπαινε ένα τέλος στις διενέξεις, ο Πρόεδρος πλέον θα προερχόταν πάντα από τους Χούτου και ο Αντιπρόεδρος από τους Τούτσι. Για να είναι «δίκαιο» όμως, οι αποφάσεις λαμβάνονταν με μια μορφή «σταθμισμένης ψήφου».
Η συνέχεια ήταν ακόμη χειρότερη και οι σφαγές του 1994 είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο πέραν των 500.000 ανθρώπων.
Στη διένεξη αναμείχθηκαν ο ΟΗΕ, το Βέλγιο, η Γαλλία, Βρετανία κ.ά., χωρίς να καταφέρουν κάτι ουσιαστικό.

Κι όμως, μετά από δεκαετίες αντιπαλότητας, έγινε κάτι το εκπληκτικό.
Το 2003, οι ηγέτες των Χούτου και των Τούτσι αποφάσισαν ότι ο μόνος τρόπος να επέλθει η πολυπόθητη Ειρήνη θα ήταν η διαγραφή όλων των ρατσιστικών προνοιών του Συντάγματος!
Λες και μία «θεία έμπνευση» ή ο Επίκουρος ή ο Μαρξ τούς αποκάλυψαν την αλήθεια.
Στο νέο Σύνταγμα μάλιστα, αναφέρουν επί λέξει (άρθρο 11, σελίδα 9):
«Όλοι οι πολίτες της Ρουάντα γεννιούνται και παραμένουν ελεύθεροι και ίσοι στα δικαιώματα και τα καθήκοντά τους. Οι διακρίσεις με βάση… την εθνική καταγωγή… απαγορεύονται διά Νόμου».
Με λίγα λόγια, Δημοκρατία.
Από το 2003, η Ρουάντα χαίρει πολιτικής σταθερότητας, κοινωνικής ειρήνης, ενώ έχει τον υψηλότερο ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης παγκοσμίως!

File Photo: Ελικόπτερο σταν κυπριακό ουρανό ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Πηγή: https://www.apopseis.com

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας