Η Κραυγή του Ενστόλου

Τον Recep Tayyip Erdogan είναι μέγα λάθος να τον υποτιμήσεις

του Κωνσταντίνου Ηλιόπουλου

Έναν απειλητικό και αδίστακτο αντίπαλο ΔΕΝ τον υποτιμάς.

Τον σπουδάζεις και τον αξιολογείς νηφάλια.

Ο Recep Tayyip ERDOGAN είναι μάλλον ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Ηγέτης σύγχρονου Κράτους που αρνείται το Δόγμα «Η Οικονομία κινεί την Ιστορία».

Αρνείται σαν μοναδικό κίνητρο προόδου των ανθρώπων το Οικονομικό όφελος δηλαδή το κέρδος.

Ταυτόχρονα όμως καταφάσκει έμπρακτα τον πλανητικά κυρίαρχο σήμερα Ιστορικό Υλισμό δηλαδή την κατ’ ευφημισμόν «ελευθερία των Αγορών».

Είναι το επίκαιρο όπλο και όχι ο στόχος του.

Ανύψωσε εντυπωσιακά το βιοτικό επίπεδο του λαού του, εκσυγχρόνισε την Τεχνική υποδομή της χώρας του, γέμισε την Τουρκία Πανεπιστήμια και την εξοικείωσε με την υψηλή Τεχνολογία.

Όμως την ίδια ώρα επιδείχνει με έμφαση και καμάρι την πίστη και αφοσίωσή του στην πατρογονική του Θρησκεία.

Αδιαφορεί ΠΑΓΕΡΑ για τη ΡΑΓΔΑΙΑ πτώση της Τουρκικής Λίρας στις Διεθνείς Αγορές.

Θέλει να δείχνει ότι πιστεύει δηλαδή εμπιστεύεται κάτι διαφορετικό από τη Διεθνώς κυρίαρχη ταύτιση της ευτυχίας με την ευπορία και την καταναλωτική ευχέρεια.

Στη διάρκεια μιας γενιάς άλλαξε ριζικά την όψη της Τουρκικής Κοινωνίας.

Αντιπάλεψε με απίστευτο σθένος τον άλλοτε παντοδύναμο στη χώρα του Κεμαλισμό δηλαδή τη μίμηση του νεωτερικού στη Δύση μηδενισμού.

Το αντίστοιχο στην Ελλάδα θα ήταν ένας περιθωριακός μοναχικός Πολιτευόμενος να νικούσε κατά κράτος μέσα σε μια γενιά τον Κοραϊσμό σε ιδεολογικό, γλωσσικό και πολιτικό επίπεδο.

Το ΚΡΙΣΙΜΟ δεδομένο είναι ότι η ανατρεπτική επιλογή του Recep Tayyip ERDOGAN στον Μουσουλμανισμό συνιστά μια Θρησκεία χωρίς μεταφυσική.

Δεν ενδιαφέρεται να φωτίσει το νόημα της ύπαρξης, της αιτίας και του σκοπού του Κόσμου και της Ιστορίας.

Ενδιαφέρεται μόνο για το επίπεδο της συμπεριφοράς και για την ωφελιμότητα του καλού με κάποιες παιδαριώδεις επαγγελίες αμοιβών μετά θάνατον χωρίς καμία υπαρκτική διαύγαση του αινίγματος.

Θα τολμούσε κανείς τον παραλληλισμό, ενδεικτικά και όχι με αξιώσεις ιστορικής πιστοποίησης, ότι ο Μουσουλμανισμός έπαιξε στην Ανατολή τον ρόλο που ανέλαβε αργότερα στη Δύση ο Προτεσταντισμός.

Και στις δυο περιπτώσεις οι Ελληνικής παιδείας πληθυσμοί σε Ανατολή και Δύση είχαν εκχριστιανιστεί ζητώντας στον τρόπο της Εκκλησίας να γνωρίσουν και να οικειωθούν την υπαρκτική ελευθερία από κάθε προκαθορισμό και αναγκαιότητα.

Να ψηλαφίσουν τον ορισμό «ο Θεός αγάπη εστί» και όχι το «ο Θεός έχει αγάπη».

Τους Χριστιανούς ενδιαφέρει η Ελευθερία της ακατάλυτης ύπαρξης και όχι η πρέπουσα συμπεριφορά μέσα στα όρια της Θνητότητας.

Όμως σε κάθε Κοινωνία υπάρχουν οπωσδήποτε και οι Πουριτανοί οι οποίοι ενδιαφέρονται να δικαιωθούν με μετρητή αμοιβή δηλαδή ν’ ανταμειφθεί εδώ και τώρα το εγώ τους.

Γι’ αυτό και έχουν ανάγκη από Νόμους και Κανονιστικές Διατάξεις για να τις τηρούν με συνέπεια και να κερδίζουν πόντους μεταθανάτιας αμοιβής.

Τηρουμένων λοιπόν των αναλογιών ο Recep Tayyip ERDOGAN σήμερα φιλοδοξεί να παίξει από την Ανατολή τον ρόλο που έπαιξαν ο Martin LUTHER και ο Jean CALVIN κάποτε στη Δύση.

Και στις δυο περιπτώσεις λοιπόν ενδιαφέρει όχι το νόημα της ύπαρξης και η ψηλάφηση απάντησης στο αίνιγμα του θανάτου αλλά οι ατομικές πεποιθήσεις που θωρακίζουν με βεβαιότητες το εγώ και επιβάλλονται χάρη στην Εξουσία.

Αν σήμερα στον Πλανήτη κυριαρχεί κατά προτεραιότητα το Κοράνι σαν συντρόφι του Προτεσταντικού Πουριτανισμού και του ειδωλοποιημένου Ρωμαιοκαθολικού νομικισμού τότε σίγουρα ο Recep Tayyip ERDOGAN έχει οπωσδήποτε στο δικό του στρατόπεδο τον Ο.Η.Ε, το N.A.T.O, τα Διεθνή Δικαστήρια και τον Γερμανικό Εθνικισμό της Deutsche Bank.

Και αυτό για ΕΝΑΝ και ΜΟΝΟ λόγο:

ΔΕΝ υπάρχει πια κοινή εμπειρία του πεδίου των σχέσεων αλλά ασφυκτικά κυρίαρχες είναι η λογική της συναλλαγής και η αντιμαχία των εντυπώσεων δηλαδή ποιος θα κερδίσει σε κάθε πεδίο τη μάχη της εφήμερης υποβολής.

Αν σήμερα υπήρχαν στο πηδάλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης άνθρωποι ικανοί να ξεχωρίσουν και αξιολογήσουν ποιότητες, όπως οι πρώτοι οραματιστές της Ευρωπαϊκής συνεργασίας και όχι τηλεκινούμενα πιόνια του αγοραίου Ευρωπολτού, τότε η ενωμένη Ευρώπη θα επέστρεφε αυτονόητα στο πεδίο των σχέσεων τολμώντας ρήξη με τη λογική της συναλλαγής και τις αντιμαχίες των εντυπώσεων.

Κοντολογίς δεν χρειαζόμαστε ευχολόγιο και ούτε ανεδαφικές ντιρεκτίβες.

Κάθε ρεαλιστής φιλευρωπαίος ξέρει ότι υπάρχει δίλημμα και όχι ψευδοπόλωση.

Διαλέγουμε βιτρίνα ατομοκεντρισμού δικαιωμάτων μαζί με την απολυταρχία των Αγορών.

Κίνημα απελευθέρωσης από τις ψευδοπολώσεις, αν ποτέ εμφανιστεί, δεν θα έχει το παραμικρό κοινό γνώρισμα με τις εικόνες – παραστάσεις του 20ού Αιώνα αλλά ούτε και Συλλόγους με γραφεία και σφραγίδες, ούτε ντουντούκες και αναμηρυκασμό κραυγών.

Κινήματα πραγματικής αλλαγής, αν εμφανιστούν, θα απαιτούν το ριζικά καινούργιο στην Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, το ριζικά καινούργιο στην Πολιτική και το πέρασμα από τα Θρησκευτικά ωφελιμιστικά ιδεολογήματα στην απόλυτη προτεραιότητα της χαράς του κοινωνείν.

Μεγαλόστομες ουτοπίες;

Ο Χ Ι αλλά μόνο απλή μετάβαση από την ουτοπία των απεριόριστων δυνατοτήτων της κατασκευής στον ρεαλισμό της σποράς.-

Πληροφορίες για το συντάκτη

Gorga News

Προσθήκη σχολίου

Κάνετε κλικ για να εισάγετε το σχόλιο σας